لب عملی: پیکربندی یک دروازه پیش‌فرض برای روترها و سوئیچ‌ها

هدف لب

پیکربندی یک دروازه پیش‌فرض روی یک سوئیچ لایه ۲ طوری‌که بتوان به آن برای اهداف مدیریتی از یک زیرشبکه دوردست رسید، و جداگانه پیکربندی یک مسیر پیش‌فرض معادل روی یک روتر، و روشن‌کردن اصطلاحات متمایزی که هر دستگاه برای یک هدف از نظر مفهومی مشابه استفاده می‌کند.

هدف لب (چرا مهم است)

یک سوئیچ خالص لایه ۲ هیچ جدول مسیریابی ندارد و نمی‌تواند بسته‌ها را مسیریابی کند، اما همچنان نیاز دارد راهی برای فرستادن ترافیک مدیریتی (مانند پاسخ‌های SSH یا SNMP trap) به‌سمت مقصدهای خارج از زیرشبکه محلی خودش داشته باشد — این دقیقاً چیزی است که تنظیم دروازه پیش‌فرض آن به دست می‌آورد، متمایز از قابلیت مسیریابی کامل یک روتر.

توپولوژی لب

Switch1 (فقط لایه ۲)
  اینترفیس مدیریتی VLAN 1: 192.168.1.50/24
  نیاز دارد از 192.168.99.0/24 مدیریت شود
  از طریق یک روتر در 192.168.1.1

R1 (روتر لایه ۳)
  نیاز دارد یک مسیر پیش‌فرض به‌سمت ISP‌اش
  در 203.0.113.1 داشته باشد

وظیفه ۱: پیکربندی IP مدیریتی سوئیچ

یک آدرس IP به اینترفیس VLAN 1 سوئیچ Switch1 اختصاص بده.

وظیفه ۲: پیکربندی دروازه پیش‌فرض سوئیچ

دروازه پیش‌فرض سوئیچ را طوری تنظیم کن که ترافیک مدیریتی مقصدش زیرشبکه‌های دوردست بتواند به‌درستی فوروارد شود.

وظیفه ۳: تأیید دسترسی مدیریتی از راه دور

تأیید کن یک ایستگاه مدیریتی روی 192.168.99.0/24 می‌تواند با موفقیت به سوئیچ برسد.

وظیفه ۴: پیکربندی مسیر پیش‌فرض روتر

روی R1، یک مسیر پیش‌فرض به‌سمت ISP پیکربندی کن، با استفاده از مفهوم معادل روتر.

وظیفه ۵: مقایسه دو دستور

نحو دستور متفاوتی که هر دستگاه برای یک هدف از نظر مفهومی مرتبط استفاده می‌کند را یادداشت کن.

راه‌حل و تأیید

Switch1(config)# interface vlan 1
Switch1(config-if)# ip address 192.168.1.50 255.255.255.0
Switch1(config-if)# no shutdown
Switch1(config-if)# exit

Switch1(config)# ip default-gateway 192.168.1.1

ManagementPC (192.168.99.10)> ssh 192.168.1.50

-- با موفقیت متصل می‌شود، چون سوئیچ اکنون
-- می‌داند ترافیک پاسخ SSH خودش را از میان
-- 192.168.1.1 فوروارد کند تا به زیرشبکه
-- دوردست 192.168.99.0/24 برسد

R1(config)# ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 203.0.113.1

-- این مسیر پیش‌فرض R1 است، که پیش‌تر در این
-- مجموعه درباره مسیریابی ایستا بحث شد --
-- از نظر عملکردی مشابه در قصد با دروازه
-- پیش‌فرض سوئیچ، اما با استفاده از نحو و
-- مکانیک کاملاً متفاوت، چون R1 واقعاً یک
-- جدول مسیریابی کامل نگه می‌دارد در حالی
-- که Switch1 چنین نمی‌کند

نکته کلیدی

یک سوئیچ لایه ۲ از ip default-gateway استفاده می‌کند چون هیچ جدول مسیریابی خودش را ندارد — این یک تنظیم واحد صرفاً برای اجازه‌دادن به ترافیک مدیریتی خود سوئیچ برای فرار از زیرشبکه محلی‌اش وجود دارد. یک روتر در عوض از ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 برای افزودن یک ورودی مسیر پیش‌فرض واقعی به جدول مسیریابی کاملش استفاده می‌کند، که برای فوروارد‌کردن ترافیک ترانزیت از طرف سایر دستگاه‌ها استفاده می‌شود، نه فقط جلسات مدیریتی خودش.