لب عملی: پیکربندی Zero-Touch Provisioning (ZTP)

هدف لب

پیکربندی یک سرور DHCP با گزینه اشاره‌دادن دستگاه‌های جدید به یک فایل پیکربندی bootstrap، قراردادن یک فایل پیکربندی کامل روی یک سرور TFTP، بوت‌کردن یک روتر با تنظیمات‌کارخانه‌ای، و تأیید اینکه به‌طور خودکار پیکربندی را با صفر دستور دستی CLI بازیابی و اعمال می‌کند.

هدف لب (چرا مهم است)

هر دستگاه در سراسر این کل مجموعه توسط یک مهندس که دستی دستورات را در کنسول تایپ می‌کرد پیکربندی شد. ZTP این را کاملاً برای استقرار اولیه حذف می‌کند، و اجازه می‌دهد یک دستگاه تازه-از-جعبه پیکربندی‌اش را به‌طور خودکار در سراسر شبکه در لحظه‌ای که متصل و روشن می‌شود کشف کند — ضروری برای سازمان‌هایی که ده‌ها یا صدها روتر شعبه یکسان مستقر می‌کنند جایی که پیکربندی کنسول-به-کنسول مقیاس‌پذیر نیست.

توپولوژی لب

سرور DHCP/TFTP: 192.168.254.1

R-NEW (روتر با تنظیمات‌کارخانه‌ای، بدون هیچ
       پیکربندی‌ای اصلاً)
       ---- Gi0/0 ---- متصل به همان سگمنت شبکه

وظیفه ۱: آماده‌سازی فایل پیکربندی Bootstrap

یک فایل پیکربندی کامل حاوی hostname، آدرس‌دهی اینترفیس، و تنظیمات امنیتی پایه بساز، و آن را روی سرور TFTP قرار بده.

وظیفه ۲: پیکربندی گزینه DHCP 67

محدوده سرور DHCP را طوری پیکربندی کن که گزینه 67 که به مکان فایل bootstrap اشاره می‌کند را شامل شود.

وظیفه ۳: تأیید بودن R-NEW در وضعیت تنظیمات‌کارخانه‌ای‌اش

تأیید کن روتر هیچ پیکربندی شروعی ندارد، که رفتار ZTP را در بوت فعال می‌کند.

وظیفه ۴: روشن‌کردن R-NEW و مشاهده فرآیند ZTP

روتر را بوت کن و مشاهده کن یک اجاره DHCP دریافت می‌کند، گزینه 67 را بازیابی می‌کند، و فایل پیکربندی را به‌طور خودکار دانلود می‌کند.

وظیفه ۵: تأیید اعمال پیکربندی

تأیید کن روتر اکنون hostname، آدرس‌دهی، و تنظیمات از فایل bootstrap را دارد، همگی بدون هیچ ورودی دستی CLI.

راه‌حل و تأیید

-- فایل bootstrap (R-NEW-config.txt) روی
-- سرور TFTP:

hostname BranchRouter1
interface GigabitEthernet0/0
 ip address 192.168.254.50 255.255.255.0
 no shutdown
enable secret ZtpSecure2026
line vty 0 15
 transport input ssh
end

DHCPServer(config)# ip dhcp pool ZTP-POOL
DHCPServer(dhcp-config)# network 192.168.254.0 255.255.255.0
DHCPServer(dhcp-config)# option 67 ascii "R-NEW-config.txt"
DHCPServer(dhcp-config)# next-server 192.168.254.1

-- گزینه 67 به کلاینت DHCP نام فایل خاص برای
-- درخواست از طریق TFTP را می‌گوید، در حالی
-- که next-server (از نظر مفهومی گزینه 66)
-- مشخص می‌کند آن سرور TFTP کجاست

R-NEW> show startup-config

startup-config is not present
-- تأیید‌شده تنظیمات‌کارخانه‌ای -- هیچ پیکربندی
-- ذخیره‌شده‌ای وجود ندارد، که دقیقاً همان
-- شرطی است که رفتار ZTP را به‌طور خودکار در
-- بوت فعال می‌کند

-- R-NEW روشن می‌شود:

*** ZTP - Zero Touch Provisioning ***
DHCP lease obtained: 192.168.254.75
Option 67 received: R-NEW-config.txt
TFTP server: 192.168.254.1
Downloading R-NEW-config.txt...
Applying configuration...
-- همه این‌ها به‌طور خودکار رخ می‌دهند، کاملاً
-- پیش از اینکه هر انسانی حتی یک دستور تایپ کند

BranchRouter1# show running-config | include hostname
hostname BranchRouter1

BranchRouter1# show ip interface brief | include GigabitEthernet0/0
GigabitEthernet0/0    192.168.254.50    YES manual up    up
-- hostname و آدرس اینترفیس از فایل bootstrap
-- هر دو تأیید‌شده اعمال شدند -- روتر خودش را
-- کاملاً از طریق فرآیند ZTP پیکربندی کرد

نکته کلیدی

ZTP بر رفتار داخلی یک دستگاه با تنظیمات‌کارخانه‌ای که یک اجاره DHCP درخواست می‌کند و به‌طور خودکار گزینه 67 را پیش از اینکه هیچ پیکربندی‌ای وجود داشته باشد بررسی می‌کند تکیه دارد — این یک گزینه DHCP واحد چیزی است که یک دستگاه پیکربندی‌نشده را به پیکربندی کامل مورد نظرش پل می‌زند، که آن را به بخش زیرساخت ضروری‌ای تبدیل می‌کند که هر سازمانی باید پیش از اینکه ZTP اصلاً بتواند کار کند به‌درستی پیکربندی‌شده داشته باشد، صرف‌نظر از اینکه خود فایل پیکربندی bootstrap چقدر درست است.