Collision Domain و Broadcast Domain در تجهیزات سیسکو (سوئیچ و روتر)

Collision Domain و Broadcast Domain دو مفهوم بسیار مهم در طراحی و عیب‌یابی شبکه‌های اترنت هستند. Collision Domain محدوده‌ای است که در آن برخورد بسته‌ها ممکن است رخ دهد و Broadcast Domain محدوده‌ای است که فریم‌های پخش (Broadcast) در آن منتشر می‌شوند. سوئیچ‌ها Collision Domain را جدا می‌کنند اما Broadcast Domain را جدا نمی‌کنند، در حالی که روتر هر دو را جدا می‌کند. در این مقاله به‌طور کامل این دو مفهوم، تفاوت آن‌ها در سوئیچ و روتر سیسکو و مثال‌های عملی توضیح داده شده است.

سوئیچ و روتر سیسکوBroadcast DomainCollision Domain

~3 min read · Updated Apr 12, 2026

مقدمه

در شبکه‌های اترنت دو مفهوم کلیدی برای درک عملکرد و طراحی شبکه وجود دارد: Collision Domain و Broadcast Domain. این دو مفهوم مستقیماً بر عملکرد، امنیت و مقیاس‌پذیری شبکه تأثیر می‌گذارند. تجهیزات سیسکو مانند سوئیچ و روتر رفتار متفاوتی نسبت به این دو دامنه دارند.

Collision Domain چیست؟

Collision Domain یک بخش از شبکه است که اگر دو دستگاه به‌طور همزمان داده ارسال کنند، برخورد (Collision) رخ می‌دهد. در شبکه‌های قدیمی مبتنی بر هاب، تمام پورت‌ها یک Collision Domain مشترک بودند.

ویژگی‌های اصلی:

  • در حالت Half-Duplex رخ می‌دهد
  • با استفاده از CSMA/CD مدیریت می‌شود
  • در شبکه‌های مدرن با Full-Duplex تقریباً حذف شده است

Broadcast Domain چیست؟

Broadcast Domain محدوده‌ای از شبکه است که فریم‌های Broadcast (مانند ARP Request) در آن به همه دستگاه‌ها ارسال می‌شود. هر دستگاهی که فریم Broadcast دریافت کند، بخشی از همان Broadcast Domain است.

رفتار سوئیچ سیسکو نسبت به دامنه‌ها

سوئیچ‌های سیسکو:

  • هر پورت یک Collision Domain جداگانه ایجاد می‌کند (Micro-segmentation)
  • تمام پورت‌ها به‌طور پیش‌فرض در یک Broadcast Domain مشترک هستند
  • با ایجاد VLAN می‌توان Broadcast Domain را جدا کرد

مثال در سوئیچ

یک سوئیچ ۲۴ پورت بدون VLAN:

  • تعداد Collision Domain = ۲۴ (هر پورت جدا)
  • تعداد Broadcast Domain = ۱

رفتار روتر سیسکو نسبت به دامنه‌ها

روترهای سیسکو:

  • هر اینترفیس یک Collision Domain و یک Broadcast Domain جداگانه ایجاد می‌کند
  • فریم‌های Broadcast را از یک اینترفیس به اینترفیس دیگر منتقل نمی‌کند
  • روتر مرز طبیعی Broadcast Domain است

مثال در روتر

یک روتر با ۳ اینترفیس فعال:

  • تعداد Collision Domain = ۳
  • تعداد Broadcast Domain = ۳

مقایسه سوئیچ و روتر

دستگاهCollision DomainBroadcast Domain
هابهمه پورت‌ها مشترکهمه پورت‌ها مشترک
سوئیچ (بدون VLAN)هر پورت جداهمه پورت‌ها مشترک
سوئیچ با VLANهر پورت جداهر VLAN جدا
روترهر اینترفیس جداهر اینترفیس جدا

تنظیم و بررسی در Cisco IOS

بررسی Collision و Broadcast در سوئیچ

Switch# show interfaces GigabitEthernet0/1
Switch# show vlan brief

ایجاد VLAN برای جدا کردن Broadcast Domain

Switch(config)# vlan 10
Switch(config-vlan)# name Sales
Switch(config-vlan)# exit
Switch(config)# interface range Gi0/1 - 8
Switch(config-if-range)# switchport mode access
Switch(config-if-range)# switchport access vlan 10

نکات مهم در طراحی شبکه

  • هرچه تعداد Collision Domain بیشتر باشد، احتمال برخورد کمتر است (به همین دلیل سوئیچ بهتر از هاب است).
  • هرچه Broadcast Domain کوچکتر باشد، ترافیک غیرضروری کمتر و عملکرد شبکه بهتر است.
  • روتر و لایه ۳ سوئیچ بهترین ابزار برای جدا کردن Broadcast Domain هستند.
  • در شبکه‌های بزرگ از تکنیک‌هایی مانند VLAN، VTP و روتینگ بین VLANها استفاده کنید.

نتیجه‌گیری

درک صحیح Collision Domain و Broadcast Domain برای طراحی شبکه‌های کارآمد و بدون مشکل ضروری است. سوئیچ Collision Domain را جدا می‌کند اما Broadcast Domain را با VLAN جدا می‌کند. روتر هر دو دامنه را به‌طور طبیعی جدا می‌کند. تسلط بر این مفاهیم به شما کمک می‌کند شبکه‌های سیسکو را بهتر طراحی کنید، عیب‌یابی کنید و بهینه‌سازی نمایید.

Written & researched by Dr. Shahin Siami

Related Articles

عیب‌یابی سیستماتیک شبکه: یک روش‌شناسی که همه‌چیز را به هم پیوند می‌دهد

هر پروتکل و فناوری‌ای که در سراسر این مجموعه پوشش داده شد فقط زمانی مفید است که یک مسئله شامل آن واقعاً بتواند تحت فشار دنیای واقعی به‌طور کارآمد تشخیص و رفع شود. این مقاله یک روش‌شناسی عیب‌یابی سیستماتیک ساخته‌شده حول لایه‌های OSI ارائه می‌دهد، اعمالش روی یک مسئله اتصال واقع‌بینانه را مرور می‌کند، و نشان می‌دهد دستورات تأیید خاصی که در سراسر این کل مجموعه پوشش داده شدند چگونه در یک فرآیند تشخیصی ساختاریافته جا می‌گیرند.

Continue

NETCONF، YANG، و پایتون: پیکربندی برنامه‌ای شبکه در مقیاس

REST API ها و فرمت‌های JSON/YAML که پیش‌تر در این مجموعه پوشش داده شدند یک رویکرد به اتوماسیون شبکه را نشان می‌دهند، اما NETCONF و YANG یک جایگزین ساختاریافته‌تر و مبتنی‌بر-استاندارد فراهم می‌کنند که به‌طور خاص برای پیکربندی دستگاه شبکه ساخته شده. این مقاله توضیح می‌دهد چه چیزی NETCONF را از یک REST API ساده متمایز می‌کند، اینکه مدل‌های YANG چگونه دقیقاً تعریف می‌کنند داده پیکربندی چگونه به‌نظر می‌رسد را پوشش می‌دهد، و استفاده از پایتون برای تعامل برنامه‌ای با دستگاه‌های شبکه را مرور می‌کند.

Continue

اصول IPsec VPN: امن‌سازی ترافیک در سراسر شبکه‌های نامورد‌اعتماد

اتصال دو سایت در سراسر اینترنت عمومی ترافیک را در معرض رهگیری قرار می‌دهد مگر اینکه به‌درستی رمزگذاری شود، و IPsec چارچوب استانداردی برای ساخت تونل‌های امن و احراز‌هویت‌شده بین سایت‌ها فراهم می‌کند. این مقاله فرآیند مذاکره دومرحله‌ای IKE را توضیح می‌دهد، تمایز بین پروتکل‌های AH و ESP را پوشش می‌دهد، پیکربندی یک VPN سایت-به-سایت پایه IPsec را مرور می‌کند، و دستورات تأیید ضروری را پوشش می‌دهد.

Continue

اصول MPLS: توضیح سوئیچینگ برچسب

مسیریابی IP سنتی نیازمند این است که هر روتر در طول یک مسیر یک جستجوی کامل جدول مسیریابی روی هر بسته انجام دهد، اما MPLS رویکردی اساساً متفاوت را با گرفتن آن تصمیم فوروارد‌کردن یک‌بار و متصل‌کردن یک برچسب ساده که هر روتر بعدی می‌تواند به‌جای آن استفاده کند اتخاذ می‌کند. این مقاله مفهوم اصلی سوئیچینگ-برچسب را توضیح می‌دهد، اینکه پروتکل توزیع برچسب چگونه جداول فوروارد‌کردن برچسبی که این را ممکن می‌کنند می‌سازد را مرور می‌کند، و بهره‌های عملی‌ای که MPLS در شبکه‌های ارائه‌دهنده واقعی فراهم می‌کند را پوشش می‌دهد.

Continue

Route Reflector و Confederation های BGP: مقیاس‌دهی iBGP فراتر از Full Mesh

نیازمندی full-mesh iBGP، که به‌طور مختصر پیش‌تر در این مجموعه ذکر شد، با رشد یک سیستم خودمختار به یک مسئله جدی مقیاس‌دهی تبدیل می‌شود، که نیازمند تعدادی جلسه است که به‌طور درجه‌دوم با تعداد روتر افزایش می‌یابد. این مقاله دقیقاً توضیح می‌دهد چرا full mesh مقیاس‌پذیر نیست، اینکه route reflector ها چگونه این را با شل‌کردن قوانین معمول انتشار-مسیر BGP حل می‌کنند مرور می‌کند، و confederation ها را به‌عنوان یک رویکرد جایگزین که یک AS واحد را به سیستم‌های خودمختار زیرمجموعه کوچک‌تر تقسیم می‌کند پوشش می‌دهد.

Continue

بررسی عمیق انواع ناحیه OSPF: Stub، Totally Stubby، و NSSA

طراحی OSPF چندناحیه‌ای پایه، که پیش‌تر در این مجموعه پوشش داده شد، از قبل اندازه پایگاه‌داده را با نگه‌داشتن LSA های جزئی نوع ۱ و ۲ محلی به ناحیه خودشان کاهش می‌دهد، اما انواع ناحیه تخصصی OSPF فراتر می‌روند، و به‌طور خاص LSA های خارجی نوع ۵ را هدف قرار می‌دهند. این مقاله انواع LSA که باید برای ساخت هر نوع ناحیه تخصصی سرکوب شوند را توضیح می‌دهد، پیکربندی نواحی stub، totally stubby، و not-so-stubby را مرور می‌کند، و مبادلات خاصی که هر انتخاب طراحی شامل می‌شود را پوشش می‌دهد.

Continue