Collision Domain و Broadcast Domain در تجهیزات سیسکو (سوئیچ و روتر)

Collision Domain و Broadcast Domain دو مفهوم بسیار مهم در طراحی و عیب‌یابی شبکه‌های اترنت هستند. Collision Domain محدوده‌ای است که در آن برخورد بسته‌ها ممکن است رخ دهد و Broadcast Domain محدوده‌ای است که فریم‌های پخش (Broadcast) در آن منتشر می‌شوند. سوئیچ‌ها Collision Domain را جدا می‌کنند اما Broadcast Domain را جدا نمی‌کنند، در حالی که روتر هر دو را جدا می‌کند. در این مقاله به‌طور کامل این دو مفهوم، تفاوت آن‌ها در سوئیچ و روتر سیسکو و مثال‌های عملی توضیح داده شده است.

سوئیچ و روتر سیسکوBroadcast DomainCollision Domain

~3 دقیقه مطالعه · آخرین به‌روزرسانی ۲۳ فروردین ۱۴۰۵

مقدمه

در شبکه‌های اترنت دو مفهوم کلیدی برای درک عملکرد و طراحی شبکه وجود دارد: Collision Domain و Broadcast Domain. این دو مفهوم مستقیماً بر عملکرد، امنیت و مقیاس‌پذیری شبکه تأثیر می‌گذارند. تجهیزات سیسکو مانند سوئیچ و روتر رفتار متفاوتی نسبت به این دو دامنه دارند.

Collision Domain چیست؟

Collision Domain یک بخش از شبکه است که اگر دو دستگاه به‌طور همزمان داده ارسال کنند، برخورد (Collision) رخ می‌دهد. در شبکه‌های قدیمی مبتنی بر هاب، تمام پورت‌ها یک Collision Domain مشترک بودند.

ویژگی‌های اصلی:

  • در حالت Half-Duplex رخ می‌دهد
  • با استفاده از CSMA/CD مدیریت می‌شود
  • در شبکه‌های مدرن با Full-Duplex تقریباً حذف شده است

Broadcast Domain چیست؟

Broadcast Domain محدوده‌ای از شبکه است که فریم‌های Broadcast (مانند ARP Request) در آن به همه دستگاه‌ها ارسال می‌شود. هر دستگاهی که فریم Broadcast دریافت کند، بخشی از همان Broadcast Domain است.

رفتار سوئیچ سیسکو نسبت به دامنه‌ها

سوئیچ‌های سیسکو:

  • هر پورت یک Collision Domain جداگانه ایجاد می‌کند (Micro-segmentation)
  • تمام پورت‌ها به‌طور پیش‌فرض در یک Broadcast Domain مشترک هستند
  • با ایجاد VLAN می‌توان Broadcast Domain را جدا کرد

مثال در سوئیچ

یک سوئیچ ۲۴ پورت بدون VLAN:

  • تعداد Collision Domain = ۲۴ (هر پورت جدا)
  • تعداد Broadcast Domain = ۱

رفتار روتر سیسکو نسبت به دامنه‌ها

روترهای سیسکو:

  • هر اینترفیس یک Collision Domain و یک Broadcast Domain جداگانه ایجاد می‌کند
  • فریم‌های Broadcast را از یک اینترفیس به اینترفیس دیگر منتقل نمی‌کند
  • روتر مرز طبیعی Broadcast Domain است

مثال در روتر

یک روتر با ۳ اینترفیس فعال:

  • تعداد Collision Domain = ۳
  • تعداد Broadcast Domain = ۳

مقایسه سوئیچ و روتر

دستگاهCollision DomainBroadcast Domain
هابهمه پورت‌ها مشترکهمه پورت‌ها مشترک
سوئیچ (بدون VLAN)هر پورت جداهمه پورت‌ها مشترک
سوئیچ با VLANهر پورت جداهر VLAN جدا
روترهر اینترفیس جداهر اینترفیس جدا

تنظیم و بررسی در Cisco IOS

بررسی Collision و Broadcast در سوئیچ

Switch# show interfaces GigabitEthernet0/1
Switch# show vlan brief

ایجاد VLAN برای جدا کردن Broadcast Domain

Switch(config)# vlan 10
Switch(config-vlan)# name Sales
Switch(config-vlan)# exit
Switch(config)# interface range Gi0/1 - 8
Switch(config-if-range)# switchport mode access
Switch(config-if-range)# switchport access vlan 10

نکات مهم در طراحی شبکه

  • هرچه تعداد Collision Domain بیشتر باشد، احتمال برخورد کمتر است (به همین دلیل سوئیچ بهتر از هاب است).
  • هرچه Broadcast Domain کوچکتر باشد، ترافیک غیرضروری کمتر و عملکرد شبکه بهتر است.
  • روتر و لایه ۳ سوئیچ بهترین ابزار برای جدا کردن Broadcast Domain هستند.
  • در شبکه‌های بزرگ از تکنیک‌هایی مانند VLAN، VTP و روتینگ بین VLANها استفاده کنید.

نتیجه‌گیری

درک صحیح Collision Domain و Broadcast Domain برای طراحی شبکه‌های کارآمد و بدون مشکل ضروری است. سوئیچ Collision Domain را جدا می‌کند اما Broadcast Domain را با VLAN جدا می‌کند. روتر هر دو دامنه را به‌طور طبیعی جدا می‌کند. تسلط بر این مفاهیم به شما کمک می‌کند شبکه‌های سیسکو را بهتر طراحی کنید، عیب‌یابی کنید و بهینه‌سازی نمایید.

نوشته و پژوهش‌شده توسط دکتر شاهین صیامی

مقالات مرتبط

اصول SDN و SD-WAN: جداکردن صفحه کنترل از صفحه داده

شبکه‌سازی سنتی، که در سراسر بیشتر این مجموعه پوشش داده شد، هوش را در سراسر هر دستگاه منفرد توزیع می‌کند، که هرکدام تصمیمات فوروارد‌کردن مستقل خودشان را می‌گیرند. Software-Defined Networking اساساً این را با متمرکزکردن آن هوش تغییر می‌دهد، و این مقاله جداسازی صفحه کنترل و صفحه داده که زیربنای SDN است را توضیح می‌دهد، اینکه SD-WAN چگونه این اصول را به‌طور خاص روی اتصال شبکه گسترده اعمال می‌کند را پوشش می‌دهد، و بهره‌های عملی‌ای که این تغییر معماری فراهم می‌کند را توضیح می‌دهد.

ادامه

معماری شبکه سازمانی: مدل طراحی سه‌لایه‌ای

هر فناوری‌ای که تاکنون در این مجموعه پوشش داده شده -- VLAN ها، پروتکل‌های مسیریابی، پروتکل‌های افزونگی -- به یک چارچوب معماری کلی نیاز دارد تا به‌طور منسجم به‌جای یک مجموعه موردی از ویژگی‌ها مستقر شود. این مقاله مدل طراحی سلسله‌مراتبی سه‌لایه‌ای کلاسیک را توضیح می‌دهد، نقش متمایز هر لایه را پوشش می‌دهد، جایگزین ساده‌شده هسته-فروریخته دولایه را توضیح می‌دهد، و بحث می‌کند این مدل‌ها چگونه به طراحی مرکز داده مدرن گسترش می‌یابند.

ادامه

اصول مالتی‌کست: توضیح IGMP و PIM

فرستادن همان جریان ویدیویی جداگانه به هزار بیننده پهنای‌باند عظیمی هدر می‌داد، و مالتی‌کست این را با تحویل کارآمد یک جریان واحد دقیقاً به دستگاه‌هایی که واقعاً آن را می‌خواهند حل می‌کند. این مقاله توضیح می‌دهد آدرس‌دهی مالتی‌کست چگونه با یونی‌کست و پخش متفاوت است، IGMP را به‌عنوان پروتکلی که هاست‌ها برای پیوستن به گروه‌های مالتی‌کست استفاده می‌کنند پوشش می‌دهد، و اینکه PIM چگونه درخت‌های توزیعی که ترافیک مالتی‌کست را به‌طور کارآمد از میان یک شبکه حمل می‌کنند می‌سازد را مرور می‌کند.

ادامه

پروتکل‌های افزونگی گام‌اول: توضیح HSRP، VRRP، و GLBP

هر هاست روی یک شبکه به یک دروازه پیش‌فرض واحد متکی است، و تبدیل‌شدن آن دروازه به یک نقطه شکست واحد افزونگی‌ای که با دقت در هر جای دیگر شبکه ساخته شده را تضعیف می‌کند. این مقاله توضیح می‌دهد چرا افزونگی گام‌اول اهمیت دارد، مدل active/standby HSRP را مرور می‌کند، آن را با VRRP استاندارد-باز مقایسه می‌کند، و توانایی اضافی GLBP برای تعادل‌بار ترافیک در سراسر چند روتر هم‌زمان را پوشش می‌دهد.

ادامه

توزیع‌مجدد مسیر: تبادل مسیرها بین پروتکل‌های مسیریابی مختلف

شبکه‌های سازمانی واقعی اغلب چند پروتکل مسیریابی را هم‌زمان اجرا می‌کنند، چه به‌دلیل ادغام‌ها، تجهیزات قدیمی، یا نیازمندی‌های فروشنده، و این پروتکل‌ها به‌طور خودکار مسیرها را با یکدیگر به اشتراک نمی‌گذارند. این مقاله توضیح می‌دهد چرا توزیع‌مجدد ضروری می‌شود، مسئله حیاتی عدم‌تطابق معیار بین پروتکل‌ها را پوشش می‌دهد، پیکربندی توزیع‌مجدد بین OSPF و EIGRP را مرور می‌کند، و ریسک‌های حلقه مسیریابی که طراحی دقیق توزیع‌مجدد را ضروری می‌کنند را پوشش می‌دهد.

ادامه

اصول BGP: پروتکلی که اینترنت را اجرا می‌کند

هر پروتکل مسیریابی داخلی که تاکنون در این مجموعه پوشش داده شد درون شبکه یک سازمان واحد عمل می‌کند، اما اتصال سازمان‌های جداگانه در سراسر اینترنت به یک پروتکل کاملاً متفاوت که حول سیاست به‌جای محاسبه صرف کوتاه‌ترین-مسیر ساخته شده نیاز دارد. این مقاله توضیح می‌دهد چه چیزی BGP را یک پروتکل path-vector می‌کند، تمایز بین eBGP و iBGP را پوشش می‌دهد، ویژگی‌های مسیر ضروری مورد استفاده برای انتخاب مسیر را مرور می‌کند، و پیکربندی و تأیید پایه BGP را پوشش می‌دهد.

ادامه