~1 دقیقه مطالعه • بروزرسانی ۲۷ آذر ۱۴۰۴
هوای امروز تاریخ مصرفش را در گذشته وانهاده؛ جان را میفرساید و طمعش در هراسِ فراموشی فرو میرود و در سکوت محو میشود. گویی هر نفس، یادآور باریست که دیگر به آینده نمیرسد؛ تنها پژواکی از دیروز است که در سینهی امروز تکرار میشود.
نوشته و پژوهش شده توسط دکتر شاهین صیامی