زیرساخت ارتباطات و فناوری اطلاعات
شبکه‌های سازمانی واقعی اغلب چند پروتکل مسیریابی را هم‌زمان اجرا می‌کنند، چه به‌دلیل ادغام‌ها، تجهیزات قدیمی، یا نیازمندی‌های فروشنده، و این پروتکل‌ها به‌طور خودکار مسیرها را با یکدیگر به اشتراک نمی‌گذارند. این مقاله توضیح می‌دهد چرا توزیع‌مجدد ضروری می‌شود، مسئله حیاتی عدم‌تطابق معیار بین پروتکل‌ها را پوشش می‌دهد، پیکربندی توزیع‌مجدد بین OSPF و EIGRP را مرور می‌کند، و ریسک‌های حلقه مسیریابی که طراحی دقیق توزیع‌مجدد را ضروری می‌کنند را پوشش می‌دهد.
هر هاست روی یک شبکه به یک دروازه پیش‌فرض واحد متکی است، و تبدیل‌شدن آن دروازه به یک نقطه شکست واحد افزونگی‌ای که با دقت در هر جای دیگر شبکه ساخته شده را تضعیف می‌کند. این مقاله توضیح می‌دهد چرا افزونگی گام‌اول اهمیت دارد، مدل active/standby HSRP را مرور می‌کند، آن را با VRRP استاندارد-باز مقایسه می‌کند، و توانایی اضافی GLBP برای تعادل‌بار ترافیک در سراسر چند روتر هم‌زمان را پوشش می‌دهد.
فرستادن همان جریان ویدیویی جداگانه به هزار بیننده پهنای‌باند عظیمی هدر می‌داد، و مالتی‌کست این را با تحویل کارآمد یک جریان واحد دقیقاً به دستگاه‌هایی که واقعاً آن را می‌خواهند حل می‌کند. این مقاله توضیح می‌دهد آدرس‌دهی مالتی‌کست چگونه با یونی‌کست و پخش متفاوت است، IGMP را به‌عنوان پروتکلی که هاست‌ها برای پیوستن به گروه‌های مالتی‌کست استفاده می‌کنند پوشش می‌دهد، و اینکه PIM چگونه درخت‌های توزیعی که ترافیک مالتی‌کست را به‌طور کارآمد از میان یک شبکه حمل می‌کنند می‌سازد را مرور می‌کند.
هر فناوری‌ای که تاکنون در این مجموعه پوشش داده شده -- VLAN ها، پروتکل‌های مسیریابی، پروتکل‌های افزونگی -- به یک چارچوب معماری کلی نیاز دارد تا به‌طور منسجم به‌جای یک مجموعه موردی از ویژگی‌ها مستقر شود. این مقاله مدل طراحی سلسله‌مراتبی سه‌لایه‌ای کلاسیک را توضیح می‌دهد، نقش متمایز هر لایه را پوشش می‌دهد، جایگزین ساده‌شده هسته-فروریخته دولایه را توضیح می‌دهد، و بحث می‌کند این مدل‌ها چگونه به طراحی مرکز داده مدرن گسترش می‌یابند.
شبکه‌سازی سنتی، که در سراسر بیشتر این مجموعه پوشش داده شد، هوش را در سراسر هر دستگاه منفرد توزیع می‌کند، که هرکدام تصمیمات فوروارد‌کردن مستقل خودشان را می‌گیرند. Software-Defined Networking اساساً این را با متمرکزکردن آن هوش تغییر می‌دهد، و این مقاله جداسازی صفحه کنترل و صفحه داده که زیربنای SDN است را توضیح می‌دهد، اینکه SD-WAN چگونه این اصول را به‌طور خاص روی اتصال شبکه گسترده اعمال می‌کند را پوشش می‌دهد، و بهره‌های عملی‌ای که این تغییر معماری فراهم می‌کند را توضیح می‌دهد.
پیکربندی پایه EIGRP، که پیش‌تر در این مجموعه پوشش داده شد، فقط سطح آنچه پروتکل می‌تواند انجام دهد را می‌خراشد -- EIGRP می‌تواند ترافیک را در سراسر مسیرهایی با هزینه‌های واقعاً متفاوت توزیع کند، و می‌تواند مسیرها را در هر نقطه دلخواهی از شبکه به‌جای فقط مرزهای ناحیه ثابت خلاصه کند. این مقاله تعادل بار هزینه-نابرابر مبتنی‌بر-variance EIGRP را توضیح می‌دهد، خلاصه‌سازی مسیر انعطاف‌پذیر در هر اینترفیس را پوشش می‌دهد، و مسیریابی stub EIGRP برای توپولوژی‌های hub-and-spoke را مرور می‌کند.
الگوریتم انتخاب بهترین-مسیر پایه BGP، که پیش‌تر در این مجموعه پوشش داده شد، از یک توالی ثابت از ویژگی‌ها پیروی می‌کند، اما شبکه‌های واقعی نیاز دارند به‌طور فعال روی اینکه کدام مسیر انتخاب می‌شود تأثیر بگذارند به‌جای پذیرش منفعلانه نتیجه پیش‌فرض. این مقاله توضیح می‌دهد route map ها چگونه اطلاعات مسیریابی BGP را فیلتر و تغییر می‌دهند، Local Preference و MED را به‌عنوان دو اهرم اصلی برای تأثیرگذاری روی انتخاب مسیر پوشش می‌دهد، و community های BGP را به‌عنوان یک مکانیزم تگ‌گذاری انعطاف‌پذیر برای هماهنگی سیاست در سراسر کل شبکه معرفی می‌کند.
طراحی OSPF چندناحیه‌ای پایه، که پیش‌تر در این مجموعه پوشش داده شد، از قبل اندازه پایگاه‌داده را با نگه‌داشتن LSA های جزئی نوع ۱ و ۲ محلی به ناحیه خودشان کاهش می‌دهد، اما انواع ناحیه تخصصی OSPF فراتر می‌روند، و به‌طور خاص LSA های خارجی نوع ۵ را هدف قرار می‌دهند. این مقاله انواع LSA که باید برای ساخت هر نوع ناحیه تخصصی سرکوب شوند را توضیح می‌دهد، پیکربندی نواحی stub، totally stubby، و not-so-stubby را مرور می‌کند، و مبادلات خاصی که هر انتخاب طراحی شامل می‌شود را پوشش می‌دهد.
نیازمندی full-mesh iBGP، که به‌طور مختصر پیش‌تر در این مجموعه ذکر شد، با رشد یک سیستم خودمختار به یک مسئله جدی مقیاس‌دهی تبدیل می‌شود، که نیازمند تعدادی جلسه است که به‌طور درجه‌دوم با تعداد روتر افزایش می‌یابد. این مقاله دقیقاً توضیح می‌دهد چرا full mesh مقیاس‌پذیر نیست، اینکه route reflector ها چگونه این را با شل‌کردن قوانین معمول انتشار-مسیر BGP حل می‌کنند مرور می‌کند، و confederation ها را به‌عنوان یک رویکرد جایگزین که یک AS واحد را به سیستم‌های خودمختار زیرمجموعه کوچک‌تر تقسیم می‌کند پوشش می‌دهد.
مسیریابی IP سنتی نیازمند این است که هر روتر در طول یک مسیر یک جستجوی کامل جدول مسیریابی روی هر بسته انجام دهد، اما MPLS رویکردی اساساً متفاوت را با گرفتن آن تصمیم فوروارد‌کردن یک‌بار و متصل‌کردن یک برچسب ساده که هر روتر بعدی می‌تواند به‌جای آن استفاده کند اتخاذ می‌کند. این مقاله مفهوم اصلی سوئیچینگ-برچسب را توضیح می‌دهد، اینکه پروتکل توزیع برچسب چگونه جداول فوروارد‌کردن برچسبی که این را ممکن می‌کنند می‌سازد را مرور می‌کند، و بهره‌های عملی‌ای که MPLS در شبکه‌های ارائه‌دهنده واقعی فراهم می‌کند را پوشش می‌دهد.
اتصال دو سایت در سراسر اینترنت عمومی ترافیک را در معرض رهگیری قرار می‌دهد مگر اینکه به‌درستی رمزگذاری شود، و IPsec چارچوب استانداردی برای ساخت تونل‌های امن و احراز‌هویت‌شده بین سایت‌ها فراهم می‌کند. این مقاله فرآیند مذاکره دومرحله‌ای IKE را توضیح می‌دهد، تمایز بین پروتکل‌های AH و ESP را پوشش می‌دهد، پیکربندی یک VPN سایت-به-سایت پایه IPsec را مرور می‌کند، و دستورات تأیید ضروری را پوشش می‌دهد.
REST API ها و فرمت‌های JSON/YAML که پیش‌تر در این مجموعه پوشش داده شدند یک رویکرد به اتوماسیون شبکه را نشان می‌دهند، اما NETCONF و YANG یک جایگزین ساختاریافته‌تر و مبتنی‌بر-استاندارد فراهم می‌کنند که به‌طور خاص برای پیکربندی دستگاه شبکه ساخته شده. این مقاله توضیح می‌دهد چه چیزی NETCONF را از یک REST API ساده متمایز می‌کند، اینکه مدل‌های YANG چگونه دقیقاً تعریف می‌کنند داده پیکربندی چگونه به‌نظر می‌رسد را پوشش می‌دهد، و استفاده از پایتون برای تعامل برنامه‌ای با دستگاه‌های شبکه را مرور می‌کند.
