دستورات پایه و ضروری Cisco IOS برای مدیریت دستگاه

در این مقاله به‌طور کامل و کاربردی دستورات پایه Cisco IOS را بررسی می‌کنیم: از ورود به حالت‌های مختلف (enable, disable, exit, configure terminal) گرفته تا تنظیم hostname، ورود به حالت اینترفیس، نمایش اطلاعات IP، مشاهده و ذخیره پیکربندی (running-config و startup-config) و دستورات ذخیره و پاک کردن کانفیگ. هر دستور همراه با توضیح و مثال عملی آورده شده است.

دستورات پایهCisco IOS enable conf tshow running-config

~3 دقیقه مطالعه · آخرین به‌روزرسانی ۱۹ فروردین ۱۴۰۵

مقدمه

یادگیری دستورات پایه Cisco IOS اولین و مهم‌ترین گام برای کار با روتر و سوئیچ‌های سیسکو است. این دستورات به شما کمک می‌کنند بین حالت‌های مختلف دستگاه جابجا شوید، پیکربندی انجام دهید، وضعیت دستگاه را ببینید و تغییرات را ذخیره یا پاک کنید.

دستورات تغییر حالت (Mode Commands)

1. enable

از حالت User EXEC به Privileged EXEC می‌رود و دسترسی به دستورات پیشرفته را می‌دهد.

Router> enable
Router#

2. disable

از Privileged EXEC به User EXEC برمی‌گردد.

Router# disable
Router>

3. exit

از حالت فعلی یک سطح بالاتر می‌رود (مثلاً از Interface Mode به Global Config یا از Global Config به Privileged EXEC).

Router(config-if)# exit
Router(config)#

4. conf یا configure terminal

ورود به Global Configuration Mode برای اعمال تغییرات کلی روی دستگاه.

Router# configure terminal
Router(config)#

می‌توانید به‌صورت خلاصه بنویسید: conf t

دستورات تنظیم نام و اینترفیس

5. hostname

تغییر نام دستگاه.

Router(config)# hostname R1
R1(config)#

6. interface gi (یا interface GigabitEthernet)

ورود به حالت پیکربندی یک اینترفیس خاص.

R1(config)# interface GigabitEthernet0/0
R1(config-if)#

معمولاً به‌صورت خلاصه نوشته می‌شود: int gi0/0

دستورات نمایش اطلاعات (Show Commands)

7. show ip interface brief

نمایش خلاصه وضعیت همه اینترفیس‌ها همراه با آدرس IP.

R1# show ip interface brief

8. show ip interface

نمایش جزئیات کامل یک اینترفیس یا همه اینترفیس‌ها (شامل وضعیت، آدرس، ماسک و غیره).

R1# show ip interface GigabitEthernet0/0

9. show running-config

نمایش پیکربندی فعلی که در RAM (running-config) ذخیره شده است.

R1# show running-config

10. show startup-config

نمایش پیکربندی ذخیره‌شده در NVRAM که هنگام بوت دستگاه بارگذاری می‌شود.

R1# show startup-config

ذخیره و پاک کردن پیکربندی

ذخیره کانفیگ (Save Configuration)

برای اینکه تغییرات پس از ریستارت دستگاه از بین نروند، باید running-config را به startup-config کپی کنید.

R1# copy running-config startup-config
یا
R1# write memory
یا به‌صورت خلاصه:
R1# wr

پاک کردن کانفیگ (Erase Configuration)

برای حذف کامل پیکربندی ذخیره‌شده:

R1# erase startup-config
یا
R1# write erase

پس از این دستور معمولاً دستگاه را ریستارت می‌کنند تا به حالت کارخانه برگردد.

نمونه سناریوی کامل: پیکربندی اولیه روتر

Router> enable
Router# configure terminal
Router(config)# hostname R1
R1(config)# interface GigabitEthernet0/0
R1(config-if)# ip address 192.168.1.1 255.255.255.0
R1(config-if)# no shutdown
R1(config-if)# exit
R1(config)# exit
R1# show running-config
R1# copy running-config startup-config
R1# show startup-config

نکات مهم

  • همیشه قبل از خاموش کردن دستگاه دستور copy running-config startup-config را اجرا کنید.
  • دستور show ip interface brief سریع‌ترین راه برای چک کردن وضعیت اینترفیس‌هاست.
  • با دستور exit می‌توانید一步一步 از حالت‌های عمیق خارج شوید.
  • برای خروج سریع از هر حالتی می‌توانید چند بار end یا Ctrl + Z بزنید.

نتیجه‌گیری

این دستورات پایه‌ای‌ترین ابزارهای کار با Cisco IOS هستند. با تمرین مداوم این دستورات، به سرعت در محیط CLI سیسکو مسلط خواهید شد و می‌توانید پیکربندی، نظارت و عیب‌یابی دستگاه‌ها را به‌راحتی انجام دهید.

نوشته و پژوهش‌شده توسط دکتر شاهین صیامی

مقالات مرتبط

اصول SDN و SD-WAN: جداکردن صفحه کنترل از صفحه داده

شبکه‌سازی سنتی، که در سراسر بیشتر این مجموعه پوشش داده شد، هوش را در سراسر هر دستگاه منفرد توزیع می‌کند، که هرکدام تصمیمات فوروارد‌کردن مستقل خودشان را می‌گیرند. Software-Defined Networking اساساً این را با متمرکزکردن آن هوش تغییر می‌دهد، و این مقاله جداسازی صفحه کنترل و صفحه داده که زیربنای SDN است را توضیح می‌دهد، اینکه SD-WAN چگونه این اصول را به‌طور خاص روی اتصال شبکه گسترده اعمال می‌کند را پوشش می‌دهد، و بهره‌های عملی‌ای که این تغییر معماری فراهم می‌کند را توضیح می‌دهد.

ادامه

معماری شبکه سازمانی: مدل طراحی سه‌لایه‌ای

هر فناوری‌ای که تاکنون در این مجموعه پوشش داده شده -- VLAN ها، پروتکل‌های مسیریابی، پروتکل‌های افزونگی -- به یک چارچوب معماری کلی نیاز دارد تا به‌طور منسجم به‌جای یک مجموعه موردی از ویژگی‌ها مستقر شود. این مقاله مدل طراحی سلسله‌مراتبی سه‌لایه‌ای کلاسیک را توضیح می‌دهد، نقش متمایز هر لایه را پوشش می‌دهد، جایگزین ساده‌شده هسته-فروریخته دولایه را توضیح می‌دهد، و بحث می‌کند این مدل‌ها چگونه به طراحی مرکز داده مدرن گسترش می‌یابند.

ادامه

اصول مالتی‌کست: توضیح IGMP و PIM

فرستادن همان جریان ویدیویی جداگانه به هزار بیننده پهنای‌باند عظیمی هدر می‌داد، و مالتی‌کست این را با تحویل کارآمد یک جریان واحد دقیقاً به دستگاه‌هایی که واقعاً آن را می‌خواهند حل می‌کند. این مقاله توضیح می‌دهد آدرس‌دهی مالتی‌کست چگونه با یونی‌کست و پخش متفاوت است، IGMP را به‌عنوان پروتکلی که هاست‌ها برای پیوستن به گروه‌های مالتی‌کست استفاده می‌کنند پوشش می‌دهد، و اینکه PIM چگونه درخت‌های توزیعی که ترافیک مالتی‌کست را به‌طور کارآمد از میان یک شبکه حمل می‌کنند می‌سازد را مرور می‌کند.

ادامه

پروتکل‌های افزونگی گام‌اول: توضیح HSRP، VRRP، و GLBP

هر هاست روی یک شبکه به یک دروازه پیش‌فرض واحد متکی است، و تبدیل‌شدن آن دروازه به یک نقطه شکست واحد افزونگی‌ای که با دقت در هر جای دیگر شبکه ساخته شده را تضعیف می‌کند. این مقاله توضیح می‌دهد چرا افزونگی گام‌اول اهمیت دارد، مدل active/standby HSRP را مرور می‌کند، آن را با VRRP استاندارد-باز مقایسه می‌کند، و توانایی اضافی GLBP برای تعادل‌بار ترافیک در سراسر چند روتر هم‌زمان را پوشش می‌دهد.

ادامه

توزیع‌مجدد مسیر: تبادل مسیرها بین پروتکل‌های مسیریابی مختلف

شبکه‌های سازمانی واقعی اغلب چند پروتکل مسیریابی را هم‌زمان اجرا می‌کنند، چه به‌دلیل ادغام‌ها، تجهیزات قدیمی، یا نیازمندی‌های فروشنده، و این پروتکل‌ها به‌طور خودکار مسیرها را با یکدیگر به اشتراک نمی‌گذارند. این مقاله توضیح می‌دهد چرا توزیع‌مجدد ضروری می‌شود، مسئله حیاتی عدم‌تطابق معیار بین پروتکل‌ها را پوشش می‌دهد، پیکربندی توزیع‌مجدد بین OSPF و EIGRP را مرور می‌کند، و ریسک‌های حلقه مسیریابی که طراحی دقیق توزیع‌مجدد را ضروری می‌کنند را پوشش می‌دهد.

ادامه

اصول BGP: پروتکلی که اینترنت را اجرا می‌کند

هر پروتکل مسیریابی داخلی که تاکنون در این مجموعه پوشش داده شد درون شبکه یک سازمان واحد عمل می‌کند، اما اتصال سازمان‌های جداگانه در سراسر اینترنت به یک پروتکل کاملاً متفاوت که حول سیاست به‌جای محاسبه صرف کوتاه‌ترین-مسیر ساخته شده نیاز دارد. این مقاله توضیح می‌دهد چه چیزی BGP را یک پروتکل path-vector می‌کند، تمایز بین eBGP و iBGP را پوشش می‌دهد، ویژگی‌های مسیر ضروری مورد استفاده برای انتخاب مسیر را مرور می‌کند، و پیکربندی و تأیید پایه BGP را پوشش می‌دهد.

ادامه