Buffer در Node.js: متدهای نوشتن داده‌ها

1. نوشتن BigUInt64

• buf.writeBigUInt64BE(value, offset): نوشتن عدد bigint به‌صورت unsigned ۶۴ بیتی big-endian.
• buf.writeBigUInt64LE(value, offset): نوشتن عدد bigint به‌صورت unsigned ۶۴ بیتی little-endian.

const buf = Buffer.allocUnsafe(8);
buf.writeBigUInt64BE(0xdecafafecacefaden, 0);
console.log(buf); // 

2. نوشتن Double و Float

• buf.writeDoubleBE(value, offset): نوشتن عدد اعشاری ۶۴ بیتی big-endian.
• buf.writeDoubleLE(value, offset): نوشتن عدد اعشاری ۶۴ بیتی little-endian.
• buf.writeFloatBE(value, offset): نوشتن عدد اعشاری ۳۲ بیتی big-endian.
• buf.writeFloatLE(value, offset): نوشتن عدد اعشاری ۳۲ بیتی little-endian.

const buf = Buffer.allocUnsafe(8);
buf.writeDoubleBE(123.456, 0);
console.log(buf);

3. نوشتن اعداد صحیح کوچک

• buf.writeInt8(value, offset): نوشتن عدد signed ۸ بیتی.
• buf.writeUInt8(value, offset): نوشتن عدد unsigned ۸ بیتی.

const buf = Buffer.allocUnsafe(2);
buf.writeInt8(2, 0);
buf.writeInt8(-2, 1);
console.log(buf); // 

4. نوشتن Int16 و UInt16

• buf.writeInt16BE(value, offset): نوشتن عدد signed ۱۶ بیتی big-endian.
• buf.writeInt16LE(value, offset): نوشتن عدد signed ۱۶ بیتی little-endian.
• buf.writeUInt16BE(value, offset): نوشتن عدد unsigned ۱۶ بیتی big-endian.
• buf.writeUInt16LE(value, offset): نوشتن عدد unsigned ۱۶ بیتی little-endian.

5. نوشتن Int32 و UInt32

• buf.writeInt32BE(value, offset): نوشتن عدد signed ۳۲ بیتی big-endian.
• buf.writeInt32LE(value, offset): نوشتن عدد signed ۳۲ بیتی little-endian.
• buf.writeUInt32BE(value, offset): نوشتن عدد unsigned ۳۲ بیتی big-endian.
• buf.writeUInt32LE(value, offset): نوشتن عدد unsigned ۳۲ بیتی little-endian.

6. نوشتن IntBE / IntLE و UIntBE / UIntLE

نوشتن اعداد صحیح با طول دلخواه (۱ تا ۶ بایت) به‌صورت big-endian یا little-endian.

const buf = Buffer.allocUnsafe(6);
buf.writeIntBE(0x1234567890ab, 0, 6);
console.log(buf); // 

7. نوشتن رشته‌ها

buf.write(string[, offset[, length]][, encoding]): نوشتن رشته در Buffer با encoding مشخص (پیش‌فرض UTF-8).

const buf = Buffer.alloc(256);
const len = buf.write('½ + ¼ = ¾', 0);
console.log(`${len} bytes: ${buf.toString('utf8',0,len)}`);

نتیجه‌گیری

متدهای نوشتن در کلاس Buffer امکان ذخیرهٔ داده‌های باینری در قالب‌های مختلف را فراهم می‌کنند. با پشتیبانی از انواع signed و unsigned، و ترتیب‌های big-endian و little-endian، این متدها برای پردازش داده‌های سطح پایین در Node.js بسیار حیاتی هستند.

1. مدیریت آرگومان‌های تابع

Addonها معمولاً توابعی را به جاوااسکریپت صادر می‌کنند. برای مدیریت آرگومان‌ها باید تعداد و نوع آن‌ها بررسی شود.

// addon.cc
void Add(const FunctionCallbackInfo& args) {
  Isolate* isolate = args.GetIsolate();

  if (args.Length() < 2) {
    isolate->ThrowException(Exception::TypeError(
        String::NewFromUtf8(isolate,"Wrong number of arguments").ToLocalChecked()));
    return;
  }

  if (!args[0]->IsNumber() || !args[1]->IsNumber()) {
    isolate->ThrowException(Exception::TypeError(
        String::NewFromUtf8(isolate,"Wrong arguments").ToLocalChecked()));
    return;
  }

  double value = args[0].As()->Value() + args[1].As()->Value();
  Local num = Number::New(isolate, value);
  args.GetReturnValue().Set(num);
}

این تابع دو عدد را جمع کرده و نتیجه را به جاوااسکریپت بازمی‌گرداند.

2. اجرای کال‌بک‌ها

Addonها می‌توانند توابع جاوااسکریپت را به‌عنوان آرگومان دریافت کرده و آن‌ها را در C++ اجرا کنند.

// addon.cc
void RunCallback(const FunctionCallbackInfo& args) {
  Isolate* isolate = args.GetIsolate();
  Local context = isolate->GetCurrentContext();
  Local cb = Local::Cast(args[0]);
  const unsigned argc = 1;
  Local argv[argc] = {
      String::NewFromUtf8(isolate,"hello world").ToLocalChecked() };
  cb->Call(context, Null(isolate), argc, argv).ToLocalChecked();
}

در این مثال، کال‌بک به‌صورت همزمان اجرا شده و رشتهٔ "hello world" را چاپ می‌کند.

3. ساخت اشیاء (Object Factory)

Addonها می‌توانند اشیاء جدید ایجاد کرده و آن‌ها را به جاوااسکریپت بازگردانند.

// addon.cc
void CreateObject(const FunctionCallbackInfo& args) {
  Isolate* isolate = args.GetIsolate();
  Local context = isolate->GetCurrentContext();

  Local