لب عملی: پیکربندی یک سرور DHCP و DHCP Relay

این لب عملی یک روتر را به‌عنوان سرور DHCP برای یک زیرشبکه پیکربندی می‌کند، سپس DHCP relay (ip helper-address) را پیکربندی می‌کند طوری‌که کلاینت‌ها روی یک زیرشبکه دوردست جداگانه بتوانند به همان سرور متمرکز برسند، و هر دو سناریو را مستقل تأیید می‌کند.

پیکربندی Pool سرور DHCPIP Helper-Addressعامل Relay DHCP

~4 دقیقه مطالعه · آخرین به‌روزرسانی ۱ مهر ۱۴۰۵

هدف لب

پیکربندی یک روتر به‌عنوان سرور DHCP برای زیرشبکه مستقیماً متصل خودش، سپس پیکربندی یک روتر دوم برای رله‌کردن درخواست‌های DHCP از یک زیرشبکه دوردست به همان سرور متمرکز، و تأیید اینکه کلاینت‌ها روی هر دو زیرشبکه به‌درستی آدرس دریافت می‌کنند.

هدف لب (چرا مهم است)

DHCP کاملاً به ترافیک پخش، که پیش‌تر در این مجموعه بحث شد، متکی است، که به‌طور پیش‌فرض از مرزهای روتر عبور نمی‌کند. این لب هم پیکربندی خود سرور DHCP و هم استفاده از ip helper-address برای گسترش دسترسی آن به یک زیرشبکه دوردست بدون استقرار یک سرور دوم را نشان می‌دهد.

توپولوژی لب

R1 (سرور DHCP) ---- Gi0/0: 192.168.70.1/24
R1 ---- Serial0/0/0 ---- Serial0/0/0 ---- R2 (relay)

R2 ---- Gi0/0: 192.168.80.1/24 (زیرشبکه دوردست،
                                کلاینت‌ها اینجا)

وظیفه ۱: پیکربندی آدرس‌دهی پایه

اینترفیس LAN R1، لینک سریال بین R1 و R2، و اینترفیس LAN R2 را پیکربندی کن.

وظیفه ۲: پیکربندی R1 به‌عنوان یک سرور DHCP

یک pool DHCP روی R1 برای زیرشبکه محلی خودش بساز، و آدرس خود روتر را مستثنی کن، و یک pool دوم برای زیرشبکه دوردست R2.

وظیفه ۳: تأیید اختصاص DHCP محلی

تأیید کن یک کلاینت روی LAN خود R1 با موفقیت مستقیماً یک آدرس دریافت می‌کند.

وظیفه ۴: پیکربندی DHCP Relay روی R2

ip helper-address را روی اینترفیس رو‌به‌سمت-LAN R2، که به R1 اشاره می‌کند، پیکربندی کن.

وظیفه ۵: تأیید اختصاص DHCP دوردست از طریق Relay

تأیید کن یک کلاینت روی LAN R2 با موفقیت یک آدرس از pool R1 برای آن زیرشبکه دریافت می‌کند، با وجود اینکه R1 مستقیماً به آن سگمنت متصل نیست.

راه‌حل و تأیید

R1(config)# interface gigabitethernet0/0
R1(config-if)# ip address 192.168.70.1 255.255.255.0
R1(config-if)# no shutdown
R1(config-if)# exit
R1(config)# interface serial0/0/0
R1(config-if)# ip address 10.14.14.1 255.255.255.252
R1(config-if)# no shutdown

R2(config)# interface serial0/0/0
R2(config-if)# ip address 10.14.14.2 255.255.255.252
R2(config-if)# clock rate 64000
R2(config-if)# no shutdown
R2(config-if)# exit
R2(config)# interface gigabitethernet0/0
R2(config-if)# ip address 192.168.80.1 255.255.255.0
R2(config-if)# no shutdown

R1(config)# ip dhcp excluded-address 192.168.70.1 192.168.70.10
R1(config)# ip dhcp excluded-address 192.168.80.1 192.168.80.10

R1(config)# ip dhcp pool LOCAL-POOL
R1(dhcp-config)# network 192.168.70.0 255.255.255.0
R1(dhcp-config)# default-router 192.168.70.1
R1(dhcp-config)# exit

R1(config)# ip dhcp pool REMOTE-POOL
R1(dhcp-config)# network 192.168.80.0 255.255.255.0
R1(dhcp-config)# default-router 192.168.80.1

LocalPC (روی LAN خود R1)> ipconfig /renew

IPv4 Address: 192.168.70.11
Default Gateway: 192.168.70.1
-- اختصاص مستقیم بلافاصله کار می‌کند، چون این
-- کلاینت مستقیماً یک دامنه پخش را با R1 به
-- اشتراک می‌گذارد

R2(config)# interface gigabitethernet0/0
R2(config-if)# ip helper-address 10.14.14.1

-- روی اینترفیس رو‌به‌سمت کلاینت‌ها اعمال شده،
-- که به R1، سرور DHCP واقعی، اشاره می‌کند

RemotePC (روی LAN R2)> ipconfig /renew

IPv4 Address: 192.168.80.11
Default Gateway: 192.168.80.1
-- کلاینت دوردست با موفقیت یک آدرس از
-- REMOTE-POOL R1 دریافت کرد، با وجود اینکه
-- R1 هیچ اتصال مستقیمی به این زیرشبکه ندارد

R1# show ip dhcp binding

IP address       Client-ID/Hardware address    Lease expiration
192.168.70.11     0100.5056.aa11.22             ...
192.168.80.11     0100.5056.bb33.44             ...
-- R1 اجاره‌ها را برای هر دو زیرشبکه نشان
-- می‌دهد، و تأیید می‌کند واقعاً به‌عنوان سرور
-- DHCP برای کلاینت‌های دوردست نیز خدمت می‌کند،
-- نه فقط کلاینت‌های محلی خودش

نکته کلیدی

دستور ip helper-address روی R2 پخش DHCP کلاینت را به یک بسته یونی‌کست هدفمند به‌طور خاص به‌سمت R1 تبدیل می‌کند، سپس پاسخ R1 را به کلاینت رله می‌کند — این دستور واحد چیزی است که اجازه می‌دهد یک سرور DHCP متمرکز واحد به کلاینت‌های در سراسر بسیاری زیرشبکه جداگانه خدمت کند بدون استقرار یک سرور اختصاصی روی هر سگمنت.

نوشته و پژوهش‌شده توسط دکتر شاهین صیامی

مقالات مرتبط

لب عملی: پیکربندی OSPF چندناحیه‌ای با خلاصه‌سازی مسیر

این لب عملی یک توپولوژی OSPF چندناحیه‌ای سه‌روتری با یک ناحیه ستون‌فقرات اختصاصی و یک ناحیه برگ حاوی چند زیرشبکه پیکربندی می‌کند، سپس خلاصه‌سازی مسیر را روی ABR پیکربندی می‌کند طوری‌که فقط یک مسیر تجمیع‌شده واحد به ستون‌فقرات تبلیغ شود، و مفاهیم طراحی ناحیه و خلاصه‌سازی پوشش‌داده‌شده پیش‌تر در این مجموعه را به هم پیوند می‌دهد.

ادامه

لب عملی: پیکربندی EIGRP برای IPv6

این لب عملی EIGRP برای IPv6 را بین دو روتر پیکربندی می‌کند، و آن را مستقیماً روی اینترفیس‌های مرتبط مشابه رویکرد OSPFv3 فعال می‌کند، و نیازمندی اجباری router ID منحصربه‌فرد EIGRPv6 را برجسته می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی OSPFv3 برای IPv6

این لب عملی OSPFv3 را بین دو روتر برای مسیریابی پویای ترافیک IPv6 پیکربندی می‌کند، و نحو پیکربندی‌اش را با لب‌های OSPFv2 پوشش‌داده‌شده پیش‌تر در این مجموعه مقایسه می‌کند در حالی که رویکرد فعال‌سازی سطح-اینترفیس که OSPFv3 استفاده می‌کند را برجسته می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی یک لیست کنترل دسترسی IPv6

این لب عملی یک ACL نام‌دار IPv6 پیکربندی می‌کند که فقط ترافیک ICMPv6 و HTTPS را بین دو شبکه مجاز می‌کند، آن را روی یک اینترفیس اعمال می‌کند، و تأیید می‌کند هم ترافیک IPv6 مجاز و هم مسدودشده آن‌طور که انتظار می‌رود رفتار می‌کنند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی NetFlow

این لب عملی NetFlow را روی یک اینترفیس روتر برای جمع‌آوری آمار جریان ترافیک فعال می‌کند، داده را به یک collector صادر می‌کند، و تأیید می‌کند رکوردهای جریان به‌درستی ترافیک واقعی عبورکننده از اینترفیس تحت‌نظارت را منعکس می‌کنند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی SPAN (Switched Port Analyzer)

این لب عملی یک جلسه SPAN محلی پیکربندی می‌کند که ترافیک را از یک پورت سوئیچ خاص به یک پورت نظارتی مقصد آینه می‌کند، و اجازه می‌دهد یک ابزار گرفتن-بسته ترافیک را بدون اینکه مستقیماً درون‌خطی با آن باشد بازرسی کند.

ادامه