لب عملی: پیکربندی و تأیید آدرس‌دهی IPv6

هدف لب

پیکربندی آدرس‌های global unicast IPv6 روی اینترفیس‌های روتر، فعال‌کردن مسیریابی IPv6، و تأیید اتصال بین دو روتر مستقیماً متصل.

هدف لب (چرا مهم است)

با رشد مداوم اتخاذ IPv6، مهندسان باید به‌همان‌اندازه در پیکربندی و تأیید IPv6 راحت باشند که با IPv4 هستند. این لب تقویت می‌کند که گردش‌کار تأیید از نظر مفهومی با IPv4 یکسان است، در حالی که جزئیات خاص IPv6 مانند آدرس link-local به‌طور خودکار تولیدشده را برجسته می‌کند.

توپولوژی لب

دو روتر متصل از طریق یک لینک GigabitEthernet:

R1 ------ Gi0/0 ------------------ Gi0/0 ------ R2
       2001:DB8:A:1::1/64      2001:DB8:A:1::2/64

وظیفه ۱: فعال‌کردن مسیریابی IPv6

مسیریابی یونی‌کست IPv6 را به‌طور سراسری روی هر دو روتر فعال کن.

وظیفه ۲: پیکربندی آدرس‌های IPv6

آدرس‌های global unicast نشان‌داده‌شده در توپولوژی را به اینترفیس Gi0/0 روی هر روتر اختصاص بده، و اینترفیس‌ها را فعال کن.

وظیفه ۳: شناسایی آدرس‌های Link-Local

بدون پیکربندی هیچ چیز اضافی، آدرس link-local به‌طور خودکار اختصاص‌یافته به اینترفیس Gi0/0 هر روتر را شناسایی کن.

وظیفه ۴: تأیید اتصال

از R1، آدرس global unicast R2 را ping کن، و جداگانه آدرس link-local R2 را ping کن (با مشخص‌کردن اینترفیس خروجی).

راه‌حل و تأیید

R1(config)# ipv6 unicast-routing
R1(config)# interface gigabitethernet0/0
R1(config-if)# ipv6 address 2001:DB8:A:1::1/64
R1(config-if)# no shutdown
R1(config-if)# exit

R2(config)# ipv6 unicast-routing
R2(config)# interface gigabitethernet0/0
R2(config-if)# ipv6 address 2001:DB8:A:1::2/64
R2(config-if)# no shutdown
R2(config-if)# exit

R1# show ipv6 interface brief

GigabitEthernet0/0    [up/up]
    FE80::250:56FF:FEAA:1122
    2001:DB8:A:1::1

R1# ping 2001:DB8:A:1::2

!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5)

R1# ping FE80::250:56FF:FEBB:3344%Gi0/0

!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5)

-- توجه کنید پسوند %Gi0/0 (که "zone ID" نامیده
-- می‌شود) هنگام ping کردن یک آدرس link-local
-- ضروری است، چون آدرس‌های link-local به‌طور
-- جهانی یکتا نیستند و روتر نیاز دارد بداند
-- بسته را از کدام اینترفیس بفرستد

نکته کلیدی

هر اینترفیس فعال‌شده-IPv6 به‌طور خودکار یک آدرس link-local دریافت می‌کند حتی پیش از پیکربندی یک آدرس global، و ping کردن یک مقصد link-local همیشه نیازمند مشخص‌کردن اینترفیس خروجی (zone ID) است چون آن آدرس به‌تنهایی برای تعیین مسیر خروج درست کافی نیست.