لب عملی: پیکربندی OSPF روی شبکه‌های Non-Broadcast

این لب عملی OSPF را در سراسر یک توپولوژی non-broadcast multi-access با استفاده از عبارات neighbor مشخص‌شده دستی پیکربندی می‌کند، چون این نوع شبکه نمی‌تواند برای کشف خودکار همسایگان به بسته‌های hello مالتی‌کست متکی باشد.

نوع شبکه Non-Broadcast در OSPFعبارت Neighbor دستیپیکربندی NBMA

~3 دقیقه مطالعه · آخرین به‌روزرسانی ۳۱ شهریور ۱۴۰۵

هدف لب

پیکربندی OSPF در سراسر یک توپولوژی non-broadcast multi-access (NBMA) با استفاده از دستور neighbor برای تعریف دستی همسایگی‌ها، چون کشف خودکار مبتنی‌بر-مالتی‌کست روی این نوع شبکه عمل نمی‌کند.

هدف لب (چرا مهم است)

برخلاف نوع شبکه broadcast پوشش‌داده‌شده در یک لب قبلی، شبکه‌های NBMA (از نظر تاریخی Frame Relay، همچنان از نظر مفهومی برای توپولوژی‌های hub-and-spoke مرتبط) نمی‌توانند به مکانیزم hello مالتی‌کست معمولی OSPF برای کشف خودکار همسایگان متکی باشند، که نیازمند مشخص‌کردن دستی همسایگان توسط مدیران است.

توپولوژی لب

توپولوژی NBMA hub-and-spoke:

R1 (hub): 172.20.100.1/24
R2 (spoke): 172.20.100.2/24
R3 (spoke): 172.20.100.3/24

هر سه همان زیرشبکه منطقی را به اشتراک می‌گذارند
اما R2 و R3 هیچ اتصال مستقیمی به یکدیگر ندارند،
فقط به R1 (یک ویژگی تعریف‌کننده NBMA)

وظیفه ۱: پیکربندی آدرس‌دهی پایه

هر سه روتر را با آدرس‌هایشان روی زیرشبکه مشترک پیکربندی کن.

وظیفه ۲: فعال‌کردن OSPF و تنظیم نوع شبکه

OSPF را روی هر سه روتر فعال کن، و صراحتاً نوع شبکه اینترفیس را روی non-broadcast تنظیم کن.

وظیفه ۳: تعریف دستی همسایگان روی Hub

روی R1، هم R2 و هم R3 را صراحتاً به‌عنوان همسایگان OSPF مشخص کن.

وظیفه ۴: تعریف دستی همسایه روی هر Spoke

روی R2 و R3، R1 را صراحتاً به‌عنوان همسایه OSPF‌شان مشخص کن.

وظیفه ۵: تأیید تشکیل درست همسایگی‌ها

تأیید کن R1 همسایگی‌هایی با هر دو spoke تشکیل می‌دهد، و اینکه R2 و R3 به‌درستی فقط به‌سمت R1 اشاره می‌کنند.

راه‌حل و تأیید

R1(config)# interface serial0/0/0
R1(config-if)# ip address 172.20.100.1 255.255.255.0
R1(config-if)# ip ospf network non-broadcast
R1(config-if)# no shutdown

R2(config)# interface serial0/0/0
R2(config-if)# ip address 172.20.100.2 255.255.255.0
R2(config-if)# ip ospf network non-broadcast
R2(config-if)# no shutdown

R3(config)# interface serial0/0/0
R3(config-if)# ip address 172.20.100.3 255.255.255.0
R3(config-if)# ip ospf network non-broadcast
R3(config-if)# no shutdown

R1(config)# router ospf 1
R1(config-router)# network 172.20.100.0 0.0.0.255 area 0
R1(config-router)# neighbor 172.20.100.2
R1(config-router)# neighbor 172.20.100.3

-- از آنجا که شبکه‌های non-broadcast همچنان
-- مانند شبکه‌های broadcast یک DR/BDR انتخاب
-- می‌کنند، اما نمی‌توانند همسایگان را از طریق
-- مالتی‌کست کشف کنند، اولویت بالاتر R1 آن را
-- به انتخاب طبیعی DR برای این طراحی
-- hub-and-spoke تبدیل می‌کند

R2(config)# router ospf 1
R2(config-router)# network 172.20.100.0 0.0.0.255 area 0
R2(config-router)# neighbor 172.20.100.1

R3(config)# router ospf 1
R3(config-router)# network 172.20.100.0 0.0.0.255 area 0
R3(config-router)# neighbor 172.20.100.1

R1# show ip ospf neighbor

Neighbor ID     Pri   State           Address
172.20.100.2     1     FULL/DROTHER    172.20.100.2
172.20.100.3     1     FULL/DROTHER    172.20.100.3
-- R1 به‌درستی هر دو spoke را به‌عنوان همسایه
-- کامل می‌بیند، با وجود اینکه R2 و R3 هیچ
-- اتصال مستقیمی به یکدیگر ندارند

نکته کلیدی

دستور neighbor به‌طور خاص وجود دارد چون شبکه‌های NBMA نمی‌توانند از کشف hello مالتی‌کست استفاده کنند — بدون آن، هیچ همسایگی‌ای هرگز شکل نمی‌گرفت صرف‌نظر از اینکه هر چیز دیگری چقدر درست پیکربندی شده، چون OSPF صرفاً هیچ راه دیگری برای دانستن اینکه همسایگان بالقوه‌اش روی این نوع شبکه چه کسانی هستند ندارد.

نوشته و پژوهش‌شده توسط دکتر شاهین صیامی

مقالات مرتبط

لب عملی: پیکربندی افزونگی GLBP

این لب عملی GLBP را بین دو روتر برای دستیابی به تعادل بار در سراسر هر دو روتر هم‌زمان پیکربندی می‌کند، و تأیید می‌کند هاست‌های مختلف آدرس‌های MAC مجازی متفاوتی دریافت می‌کنند و بنابراین از میان دروازه‌های فیزیکی مختلف مسیریابی می‌شوند.

ادامه

لب عملی: پیاده‌سازی HSRP

این لب عملی HSRP را بین دو روتری که یک آدرس دروازه مجازی مشترک را به اشتراک می‌گذارند پیکربندی می‌کند، اولویت و preempt را برای کنترل اینکه کدام روتر فعال می‌شود تنظیم می‌کند، و failover خودکار وقتی روتر فعال شکست می‌خورد را تأیید می‌کند.

ادامه

لب عملی: تأیید پایگاه‌داده EIGRP

این لب عملی جدول توپولوژی EIGRP را مستقیماً بررسی می‌کند، successor و feasible successor یک شبکه مقصد را شناسایی می‌کند، و نشان می‌دهد این داده زیربنایی چگونه آنچه در جدول مسیریابی IP ظاهر می‌شود را توضیح می‌دهد.

ادامه

لب عملی: خلاصه‌سازی مسیرها با EIGRP

این لب عملی خلاصه‌سازی مسیر سطح-اینترفیس دستی را در EIGRP پیکربندی می‌کند، و یک مسیر تجمیع‌شده واحد به‌جای چند زیرشبکه خاص تبلیغ می‌کند، و مسیر discard Null0 به‌طور خودکار ساخته‌شده‌ای که از حلقه‌های مرتبط-با-خلاصه‌سازی جلوگیری می‌کند را تأیید می‌کند.

ادامه

لب عملی: اینترفیس‌های Passive برای به‌روزرسانی‌های EIGRP

این لب عملی یک اینترفیس passive را در EIGRP پیکربندی می‌کند تا از فرستاده‌شدن به‌روزرسانی‌های مسیریابی از یک اینترفیس رو‌به‌سمت-LAN جلوگیری کند در حالی که شبکه همچنان تبلیغ می‌شود، و همان منطق امنیتی و کارایی پوشش‌داده‌شده پیش‌تر برای اینترفیس‌های passive OSPF را منعکس می‌کند.

ادامه

لب عملی: خلاصه‌سازی خودکار EIGRP

این لب عملی ویژگی خلاصه‌سازی خودکار قدیمی EIGRP را روی یک روتر متصل‌کننده دو زیرشبکه غیرپیوسته از همان شبکه classful فعال می‌کند، مسئله مسیریابی حاصل را مشاهده می‌کند، سپس آن را برای بازگرداندن اتصال درست غیرفعال می‌کند.

ادامه