لب عملی: پیکربندی Virtual Link در OSPF

این لب عملی یک ناحیه قطع‌شده را با استفاده از یک virtual link OSPF از میان یک ناحیه ترانزیت به ستون‌فقرات متصل می‌کند، و یک نقض طراحی که در آن یک ناحیه اتصال فیزیکی مستقیم به ناحیه ۰ ندارد را برطرف می‌کند، و تأیید می‌کند مسیرهایی که قبلاً نمی‌توانستند منتشر شوند وقتی virtual link برقرار می‌شود به‌درستی جریان می‌یابند.

Virtual Link در OSPFنیازمندی اتصال ستون‌فقراتترانزیت ناحیه

~4 دقیقه مطالعه · آخرین به‌روزرسانی ۱ مهر ۱۴۰۵

هدف لب

پیکربندی یک virtual link OSPF در سراسر یک ناحیه ترانزیت برای اتصال یک ناحیه در غیر این صورت-ایزوله به ستون‌فقرات، و تأیید اینکه مسیرهایی که قبلاً نمی‌توانستند منتشر شوند وقتی virtual link برقرار می‌شود به‌درستی شروع به جریان‌یافتن می‌کنند.

هدف لب (چرا مهم است)

هر ناحیه OSPF باید مستقیماً به ناحیه ۰ متصل شود، که پیش‌تر در این مجموعه درباره طراحی چندناحیه‌ای بحث شد — یک نیازمندی سخت‌گیرانه، نه یک پیشنهاد. یک virtual link یک مکانیزم استثنا برای حالت نادری که توپولوژی فیزیکی اجازه یک اتصال مستقیم را نمی‌دهد فراهم می‌کند، و از نظر منطقی ستون‌فقرات را از میان یک ناحیه ترانزیت میانی گسترش می‌دهد.

توپولوژی لب

R1 (ناحیه ۰) ---- R2 (ناحیه ۰/ناحیه ۱، ABR) ---- R3 (ناحیه ۱/ناحیه ۲، ABR) ---- R4 (ناحیه ۲)

ناحیه ۲ هیچ اتصال مستقیمی به ناحیه ۰ ندارد --
فقط از میان ناحیه ۱ متصل می‌شود، یک طراحی
نامعتبر بدون یک virtual link

وظیفه ۱: پیکربندی OSPF چندناحیه‌ای پایه

هر چهار روتر را با OSPF پیکربندی کن، و لینک R1-R2 را در ناحیه ۰، لینک R2-R3 را در ناحیه ۱، و لینک R3-R4 را در ناحیه ۲ قرار بده.

وظیفه ۲: مشاهده مسئله حاصل

تأیید کن R1 نمی‌تواند مسیرهای R4 را یاد بگیرد، چون ناحیه ۲ هیچ مسیر معتبری به ستون‌فقرات ندارد.

وظیفه ۳: پیکربندی Virtual Link

یک virtual link بین R2 و R3، با استفاده از ناحیه ۱ به‌عنوان ناحیه ترانزیت، با ارجاع به Router ID یکدیگر، پیکربندی کن.

وظیفه ۴: تأیید Up‌بودن Virtual Link

تأیید کن virtual link به‌صورت فعال نشان داده می‌شود.

وظیفه ۵: تأیید انتشار درست مسیرها اکنون

تأیید کن R1 اکنون مسیرهای R4 را یاد می‌گیرد، و بالعکس.

راه‌حل و تأیید

R1(config)# router ospf 1
R1(config-router)# network 10.1.1.0 0.0.0.3 area 0

R2(config)# router ospf 1
R2(config-router)# network 10.1.1.0 0.0.0.3 area 0
R2(config-router)# network 10.2.2.0 0.0.0.3 area 1

R3(config)# router ospf 1
R3(config-router)# network 10.2.2.0 0.0.0.3 area 1
R3(config-router)# network 10.3.3.0 0.0.0.3 area 2

R4(config)# router ospf 1
R4(config-router)# network 10.3.3.0 0.0.0.3 area 2
R4(config-router)# network 192.168.44.0 0.0.0.255 area 2

R1# show ip route ospf | include 192.168.44

-- (بدون خروجی -- LAN R4 کاملاً برای R1 نامرئی
--  است، چون ناحیه ۲ هیچ اتصال معتبری به
--  ستون‌فقرات ندارد)

R2# show ip ospf | include Router ID
Routing Process "ospf 1" with ID 2.2.2.2

R3# show ip ospf | include Router ID
Routing Process "ospf 1" with ID 3.3.3.3

R2(config)# router ospf 1
R2(config-router)# area 1 virtual-link 3.3.3.3

R3(config)# router ospf 1
R3(config-router)# area 1 virtual-link 2.2.2.2

-- هر دو انتها به همان ناحیه ترانزیت (ناحیه ۱)
-- و Router ID یکدیگر ارجاع می‌دهند -- این از
-- نظر منطقی ناحیه ۰ را از میان R2 و R3
-- گسترش می‌دهد، و ناحیه ۲ را طوری رفتار
-- می‌کند انگار اکنون یک مسیر غیرمستقیم به
-- ستون‌فقرات دارد

R2# show ip ospf virtual-links

Virtual Link OSPF_VL0 to router 3.3.3.3 is up
  Run as demand circuit
  Transit area 1, via interface Serial0/0/1

R1# show ip route ospf | include 192.168.44

O IA  192.168.44.0/24 [110/128] via 10.1.1.2

R4# show ip route ospf | include 10.1.1.0
O IA  10.1.1.0/30 [110/128] via 10.3.3.2
-- مسیرها اکنون به‌درستی در هر دو جهت در
-- سراسر virtual link جریان می‌یابند

نکته کلیدی

یک virtual link صراحتاً یک راه‌حل برای یک طراحی است که نیازمندی هر-ناحیه-به-ناحیه-۰-متصل-می‌شود OSPF را نقض می‌کند، نه یک الگوی طراحی استاندارد که عمداً حولش ساخته شود — تعمیر بلندمدت درست تقریباً همیشه بازمعماری توپولوژی فیزیکی است طوری‌که هر ناحیه واقعاً مستقیماً به ناحیه ۰ متصل شود، با virtual link رزروشده برای گذارهای موقت یا محدودیت‌های فیزیکی واقعاً اجتناب‌ناپذیر.

نوشته و پژوهش‌شده توسط دکتر شاهین صیامی

مقالات مرتبط

لب عملی: پیکربندی Storm Control

این لب عملی آستانه‌های storm control را روی یک پورت سوئیچ برای محدودکردن ترافیک پخش و مالتی‌کست پیکربندی می‌کند، یک طوفان پخش را شبیه‌سازی می‌کند، و تأیید می‌کند سوئیچ ترافیک اضافی را پیش از اینکه بتواند شبکه را غرق کند سرکوب می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی PVLAN Edge (پورت‌های Protected)

این لب عملی PVLAN Edge (پورت‌های protected) را روی دو پورت access درون همان VLAN پیکربندی می‌کند، و آن‌ها را از یکدیگر در لایه ۲ ایزوله می‌کند در حالی که هر دو اتصال معمولی به یک پورت آپ‌لینک را حفظ می‌کنند، و یک ویژگی ایزوله‌سازی سبک که هیچ VLAN جداگانه‌ای نیاز ندارد را نشان می‌دهد.

ادامه

لب عملی: پیکربندی Flex Links

این لب عملی Flex Links را بین دو آپ‌لینک روی یک سوئیچ access پیکربندی می‌کند، و failover زیر-ثانیه‌ای بدون تکیه اصلاً به Spanning Tree فراهم می‌کند، و تأیید می‌کند ترافیک به‌طور خودکار وقتی اصلی شکست بخورد به لینک پشتیبان تغییر می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی UDLD

این لب عملی UDLD را در حالت aggressive روی یک لینک فیبر بین دو سوئیچ پیکربندی می‌کند، یک شکست فیبر یک‌طرفه را شبیه‌سازی می‌کند، و تأیید می‌کند UDLD عدم‌تطابق را تشخیص می‌دهد و پورت تحت‌تأثیر را پیش از اینکه یک حلقه لایه ۲ بتواند تشکیل شود خاموش می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی Loop Guard

این لب عملی Loop Guard را روی پورت‌های غیر-designated یک سوئیچ در یک توپولوژی افزونه پیکربندی می‌کند تا از یک شکست لینک یک‌طرفه که باعث یک حلقه لایه ۲ می‌شود جلوگیری کند، و از‌دست‌رفتن یک‌طرفه BPDU را شبیه‌سازی می‌کند و تأیید می‌کند پورت تحت‌تأثیر وارد یک حالت مسدود loop-inconsistent می‌شود به‌جای گذار نادرست به forwarding.

ادامه

لب عملی: پیکربندی BPDU Guard و BPDU Filter

این لب عملی BPDU Guard را به‌طور سراسری برای پورت‌های فعال‌شده-PortFast پیکربندی می‌کند و رفتار متمایز و ریسکی‌تر BPDU Filter را نشان می‌دهد، و مقایسه می‌کند هرکدام چگونه پاسخ می‌دهند وقتی یک سوئیچ به یک پورت access که باید فقط دستگاه‌های کاربر-نهایی را ببیند متصل می‌شود.

ادامه