در این بخش، به دنیای برنامه‌نویسی، الگوریتم‌ها، شبکه و زیرساخت‌های فناوری می‌پردازیم
نیازمندی full-mesh iBGP، که به‌طور مختصر پیش‌تر در این مجموعه ذکر شد، با رشد یک سیستم خودمختار به یک مسئله جدی مقیاس‌دهی تبدیل می‌شود، که نیازمند تعدادی جلسه است که به‌طور درجه‌دوم با تعداد روتر افزایش می‌یابد. این مقاله دقیقاً توضیح می‌دهد چرا full mesh مقیاس‌پذیر نیست، اینکه route reflector ها چگونه این را با شل‌کردن قوانین معمول انتشار-مسیر BGP حل می‌کنند مرور می‌کند، و confederation ها را به‌عنوان یک رویکرد جایگزین که یک AS واحد را به سیستم‌های خودمختار زیرمجموعه کوچک‌تر تقسیم می‌کند پوشش می‌دهد.
مسیریابی IP سنتی نیازمند این است که هر روتر در طول یک مسیر یک جستجوی کامل جدول مسیریابی روی هر بسته انجام دهد، اما MPLS رویکردی اساساً متفاوت را با گرفتن آن تصمیم فوروارد‌کردن یک‌بار و متصل‌کردن یک برچسب ساده که هر روتر بعدی می‌تواند به‌جای آن استفاده کند اتخاذ می‌کند. این مقاله مفهوم اصلی سوئیچینگ-برچسب را توضیح می‌دهد، اینکه پروتکل توزیع برچسب چگونه جداول فوروارد‌کردن برچسبی که این را ممکن می‌کنند می‌سازد را مرور می‌کند، و بهره‌های عملی‌ای که MPLS در شبکه‌های ارائه‌دهنده واقعی فراهم می‌کند را پوشش می‌دهد.
اتصال دو سایت در سراسر اینترنت عمومی ترافیک را در معرض رهگیری قرار می‌دهد مگر اینکه به‌درستی رمزگذاری شود، و IPsec چارچوب استانداردی برای ساخت تونل‌های امن و احراز‌هویت‌شده بین سایت‌ها فراهم می‌کند. این مقاله فرآیند مذاکره دومرحله‌ای IKE را توضیح می‌دهد، تمایز بین پروتکل‌های AH و ESP را پوشش می‌دهد، پیکربندی یک VPN سایت-به-سایت پایه IPsec را مرور می‌کند، و دستورات تأیید ضروری را پوشش می‌دهد.
REST API ها و فرمت‌های JSON/YAML که پیش‌تر در این مجموعه پوشش داده شدند یک رویکرد به اتوماسیون شبکه را نشان می‌دهند، اما NETCONF و YANG یک جایگزین ساختاریافته‌تر و مبتنی‌بر-استاندارد فراهم می‌کنند که به‌طور خاص برای پیکربندی دستگاه شبکه ساخته شده. این مقاله توضیح می‌دهد چه چیزی NETCONF را از یک REST API ساده متمایز می‌کند، اینکه مدل‌های YANG چگونه دقیقاً تعریف می‌کنند داده پیکربندی چگونه به‌نظر می‌رسد را پوشش می‌دهد، و استفاده از پایتون برای تعامل برنامه‌ای با دستگاه‌های شبکه را مرور می‌کند.
هر پروتکل و فناوری‌ای که در سراسر این مجموعه پوشش داده شد فقط زمانی مفید است که یک مسئله شامل آن واقعاً بتواند تحت فشار دنیای واقعی به‌طور کارآمد تشخیص و رفع شود. این مقاله یک روش‌شناسی عیب‌یابی سیستماتیک ساخته‌شده حول لایه‌های OSI ارائه می‌دهد، اعمالش روی یک مسئله اتصال واقع‌بینانه را مرور می‌کند، و نشان می‌دهد دستورات تأیید خاصی که در سراسر این کل مجموعه پوشش داده شدند چگونه در یک فرآیند تشخیصی ساختاریافته جا می‌گیرند.
این لب عملی مراحل اختصاص آدرس‌های IPv4 به اینترفیس‌های روتر، تأیید آن آدرس‌دهی با دستورات show ضروری، و تصحیح یک خطای پیکربندی عمداً واردشده را مرور می‌کند. دانشجویان گردش‌کار اصلی پیکربندی اینترفیس که هر مهندس سیسکو روزانه استفاده می‌کند را تمرین می‌کنند.
این لب عملی اختصاص آدرس‌های global unicast IPv6 به اینترفیس‌های روتر، تأیید آدرس link-local به‌طور خودکار تولیدشده، و تأیید دسترس‌پذیری بین دو روتر با استفاده از دستورات خاص IPv6 را پوشش می‌دهد.
این لب عملی نشان می‌دهد یک روتر چگونه می‌تواند آدرس global unicast IPv6 خودش را به‌طور خودکار با استفاده از خودپیکربندی آدرس بدون‌وضعیت، بر اساس یک پیشوند تبلیغ‌شده توسط یک روتر همسایه، تولید کند، و نیاز به تایپ دستی هر آدرس را حذف می‌کند.
این لب عملی نشان می‌دهد یک دستگاه چگونه یک آدرس IP را به یک آدرس MAC با استفاده از ARP تفکیک می‌کند، و نشان می‌دهد Proxy ARP چگونه اجازه می‌دهد یک روتر از طرف یک دستگاه در زیرشبکه دیگری به درخواست‌های ARP پاسخ دهد، که گاهی یک پیکربندی دروازه پیش‌فرض گم‌شده را پنهان می‌کند.
این لب عملی اتصال دو روتر مستقیماً از طریق یک کابل سریال بدون هیچ ارائه‌دهنده WAN میانی، شناسایی و پیکربندی درست انتهای DCE و DTE، و تأیید لینک نقطه‌به‌نقطه حاصل را پوشش می‌دهد.
این لب عملی تأیید می‌کند Cisco HDLC به‌طور پیش‌فرض روی اینترفیس‌های سریال اجرا می‌شود، نشان می‌دهد چه اتفاقی می‌افتد وقتی دو انتهای یک لینک از کپسوله‌سازی نامنطبق استفاده می‌کنند، و دستورات تأیید مورد استفاده برای تشخیص این مسئله رایج اتصال WAN را پوشش می‌دهد.
این لب عملی جایگزینی کپسوله‌سازی پیش‌فرض Cisco HDLC با پروتکل استاندارد-باز PPP روی یک لینک سریال، تأیید فازهای مذاکره LCP و NCP، و تأیید عملکرد درست لینک را پوشش می‌دهد.
