در این بخش، به دنیای برنامه‌نویسی، الگوریتم‌ها، شبکه و زیرساخت‌های فناوری می‌پردازیم
این لب عملی یک مسیر ایستای پیش‌فرض IPv6 را روی یک روتر لبه که به‌سمت یک ISP اشاره می‌کند پیکربندی می‌کند، و از معادل IPv6 مسیر پیش‌فرض همه-صفر IPv4 برای نمایندگی هر مقصد در غیر این صورت-نامنطبق استفاده می‌کند.
این لب عملی یک مسیر ایستای شناور با فاصله اداری بالاتر از یک مسیر یادگرفته‌شده-توسط-OSPF موجود پیکربندی می‌کند، و نشان می‌دهد چگونه به‌عنوان یک پشتیبان غیرفعال باقی می‌ماند تا مسیر اصلی شکست بخورد، سپس به‌طور خودکار جایگزین می‌شود.
این لب عملی RIPv2 را به‌عنوان یک پروتکل مسیریابی پویای پایه بین سه روتر در یک توپولوژی ساده پیکربندی می‌کند، خلاصه‌سازی خودکار مسیر را غیرفعال می‌کند، و تأیید می‌کند هر روتر مسیرها را به‌طور پویا به شبکه‌هایی که مستقیماً به آن‌ها متصل نیست یاد می‌گیرد بدون هیچ پیکربندی مسیر ایستای دستی.
این لب عملی OSPF را بین دو روتر متصل از طریق یک لینک نقطه-به-نقطه سریال پیکربندی می‌کند، تأیید می‌کند نوع شبکه به‌طور خودکار به‌عنوان point-to-point شناسایی می‌شود، تأیید می‌کند رابطه همسایه بدون نیاز به انتخاب DR/BDR شکل می‌گیرد، و تبادل مسیر را تأیید می‌کند.
این لب عملی OSPF را در سراسر یک سگمنت اترنت با سه روتر پیکربندی می‌کند، انتخاب DR و BDR را در عمل مشاهده می‌کند، و تأیید می‌کند چگونه اساساً با رفتار نقطه-به-نقطه پوشش‌داده‌شده در لب قبلی متفاوت است.
این لب عملی Router ID یک روتر OSPF را به‌صورت دستی تنظیم می‌کند به‌جای تکیه بر انتخاب خودکار از آدرس‌های اینترفیس، و تأیید می‌کند تغییر نیازمند راه‌اندازی مجدد فرآیند OSPF برای تأثیرگذاری است.
این لب عملی یک اینترفیس passive را در OSPF پیکربندی می‌کند طوری‌که یک اینترفیس رو‌به‌سمت-LAN همچنان شبکه‌اش را تبلیغ کند در حالی که دیگر بسته‌های hello OSPF را روی آن نمی‌فرستد یا نمی‌پذیرد، که از شکل‌گیری همسایه غیرضروری و همسایگی‌های غیرمجاز روی پورت‌های لایه-access جلوگیری می‌کند.
این لب عملی از debug ip ospf adj برای مشاهده فرآیند شکل‌گیری همسایه OSPF زنده در زمان واقعی روی یک لینک سالم استفاده می‌کند، سپس عمداً یک عدم‌تطابق تایمر hello/dead را روی یک سمت معرفی می‌کند تا دقیقاً نشان دهد خروجی debug چگونه شکست همسایگی حاصل را آشکار می‌کند.
این لب عملی OSPF را در سراسر یک توپولوژی non-broadcast multi-access با استفاده از عبارات neighbor مشخص‌شده دستی پیکربندی می‌کند، چون این نوع شبکه نمی‌تواند برای کشف خودکار همسایگان به بسته‌های hello مالتی‌کست متکی باشد.
این لب عملی OSPF را با استفاده از نوع شبکه point-to-multipoint روی یک توپولوژی hub-and-spoke پیکربندی می‌کند، و این رویکرد را با عبارات neighbor دستی مورد نیاز برای شبکه‌های non-broadcast در لب قبلی مقایسه می‌کند.
این لب عملی EIGRP را با یک شماره سیستم خودمختار مشترک روی سه روتر با استفاده از دستور network پیکربندی می‌کند، تأیید می‌کند همسایگی‌ها شکل می‌گیرند، و تأیید می‌کند مسیرها تبادل می‌شوند، و گردش‌کار پیکربندی پایه EIGRP که هر موضوع پیشرفته‌تر EIGRP روی آن بنا می‌شود را برقرار می‌کند.
این لب عملی EIGRP را با استفاده از ماسک‌های wildcard دقیق در دستور network برای تبلیغ فقط زیرشبکه‌های خاص به‌جای کل شبکه‌های classful پیکربندی می‌کند، و کنترل ظریف‌تری روی اینکه دقیقاً کدام اینترفیس‌ها در EIGRP شرکت می‌کنند می‌دهد.
