در این بخش، به دنیای برنامه‌نویسی، الگوریتم‌ها، شبکه و زیرساخت‌های فناوری می‌پردازیم
این لب عملی ویژگی خلاصه‌سازی خودکار قدیمی EIGRP را روی یک روتر متصل‌کننده دو زیرشبکه غیرپیوسته از همان شبکه classful فعال می‌کند، مسئله مسیریابی حاصل را مشاهده می‌کند، سپس آن را برای بازگرداندن اتصال درست غیرفعال می‌کند.
این لب عملی یک اینترفیس passive را در EIGRP پیکربندی می‌کند تا از فرستاده‌شدن به‌روزرسانی‌های مسیریابی از یک اینترفیس رو‌به‌سمت-LAN جلوگیری کند در حالی که شبکه همچنان تبلیغ می‌شود، و همان منطق امنیتی و کارایی پوشش‌داده‌شده پیش‌تر برای اینترفیس‌های passive OSPF را منعکس می‌کند.
این لب عملی خلاصه‌سازی مسیر سطح-اینترفیس دستی را در EIGRP پیکربندی می‌کند، و یک مسیر تجمیع‌شده واحد به‌جای چند زیرشبکه خاص تبلیغ می‌کند، و مسیر discard Null0 به‌طور خودکار ساخته‌شده‌ای که از حلقه‌های مرتبط-با-خلاصه‌سازی جلوگیری می‌کند را تأیید می‌کند.
این لب عملی جدول توپولوژی EIGRP را مستقیماً بررسی می‌کند، successor و feasible successor یک شبکه مقصد را شناسایی می‌کند، و نشان می‌دهد این داده زیربنایی چگونه آنچه در جدول مسیریابی IP ظاهر می‌شود را توضیح می‌دهد.
این لب عملی HSRP را بین دو روتری که یک آدرس دروازه مجازی مشترک را به اشتراک می‌گذارند پیکربندی می‌کند، اولویت و preempt را برای کنترل اینکه کدام روتر فعال می‌شود تنظیم می‌کند، و failover خودکار وقتی روتر فعال شکست می‌خورد را تأیید می‌کند.
این لب عملی GLBP را بین دو روتر برای دستیابی به تعادل بار در سراسر هر دو روتر هم‌زمان پیکربندی می‌کند، و تأیید می‌کند هاست‌های مختلف آدرس‌های MAC مجازی متفاوتی دریافت می‌کنند و بنابراین از میان دروازه‌های فیزیکی مختلف مسیریابی می‌شوند.
این لب عملی VRRP را بین دو روتر به‌عنوان جایگزین استاندارد-باز HSRP پیکربندی می‌کند، با استفاده از یک آدرس اینترفیس واقعی به‌عنوان IP مجازی، و نقش‌های Master/Backup و رفتار failover خودکار را تأیید می‌کند.
این لب عملی یک ACL شماره‌دار استاندارد پیکربندی می‌کند که ترافیک از یک زیرشبکه خاص را مجاز می‌کند در حالی که هر چیز دیگری را رد می‌کند، آن را روی اینترفیس و جهت درست اعمال می‌کند، و تأیید می‌کند هم ترافیک مجاز و هم رد‌شده آن‌طور که انتظار می‌رود رفتار می‌کنند.
این لب عملی یک ACL شماره‌دار توسعه‌یافته پیکربندی می‌کند که فقط انواع ترافیک خاص را بر اساس منبع، مقصد، پروتکل، و پورت مجاز می‌کند، آن را نزدیک به منبع اعمال می‌کند، و فیلترینگ دقیقی که یک ACL استاندارد هرگز نمی‌توانست به دست آورد را تأیید می‌کند.
این لب عملی یک ACL توسعه‌یافته نام‌دار پیکربندی می‌کند، و نشان می‌دهد یک نام توصیفی چگونه یک شناسه عددی را جایگزین می‌کند و ورودی‌های منفرد چگونه می‌توانند با شماره توالی بدون بازساخت کل لیست ویرایش شوند.
این لب عملی یک ACL استاندارد پیکربندی می‌کند و به‌طور خاص روی خطوط VTY یک روتر اعمال می‌کند تا دسترسی مدیریتی از راه دور را به یک زیرشبکه مدیریتی مورداعتماد واحد محدود کند، و هم تلاش‌های اتصال SSH مجاز و هم مسدودشده را تأیید می‌کند.
این لب عملی static NAT را برای فراهم‌کردن یک آدرس IP عمومی سازگار و دائمی برای یک سرور داخلی پیکربندی می‌کند، و تأیید می‌کند اتصالات ورودی از اینترنت به‌درستی از میان آدرس ترجمه‌شده به سرور می‌رسند.
