زیرساخت ارتباطات و فناوری اطلاعات
دیسکهای پویا (Dynamic Disks) در Windows Server 2025 امکان مدیریت پیشرفته ذخیرهسازی را فراهم میکنند. برخلاف دیسکهای پایه (Basic Disks)، دیسکهای پویا قابلیت ایجاد حجمهای چندگانه، افزونگی داده و انعطافپذیری بیشتر در مدیریت ذخیرهسازی را دارند. این فناوری برای مدیران سیستم حیاتی است زیرا امکان ایجاد Volumeهایی مانند Simple، Spanned، Striped (RAID 0)، Mirrored (RAID 1) و RAID-5 را فراهم میکند. درک این قابلیتها به بهینهسازی کارایی، افزایش امنیت داده و مدیریت بهتر منابع ذخیرهسازی کمک میکند.
Windows Server 2025 بهبودهای چشمگیری در سرویسهای دامنه Active Directory (AD DS) معرفی کرده است که بر مقیاسپذیری، امنیت و یکپارچگی با فضای ابری تمرکز دارند. مهمترین تغییرات شامل سطح عملکرد جدید دامنه و جنگل، افزایش اندازه صفحه پایگاه داده از 8k به 32k، پشتیبانی از NUMA، الگوریتمهای پیشرفته تکرار، و مکانیزمهای بکاپ و بازیابی بهینه است. بهبودهای امنیتی شامل تقویت احراز هویت Kerberos، ادغام بهتر احراز هویت چندعاملی (MFA)، رمزنگاری LDAP با TLS 1.3 و تغییر روشهای پیشفرض تغییر رمز عبور هستند. همچنین بهروزرسانیهای Schema ظرفیت AD را برای پشتیبانی از اپلیکیشنهای مدرن افزایش داده و قابلیتهای جدید تعمیر اشیاء AD مدیریت و بازیابی را سادهتر میکنند. این پیشرفتها AD DS را به راهکاری قدرتمند برای سازمانهایی که محیطهای هیبریدی و دایرکتوریهای بزرگ را مدیریت میکنند تبدیل کرده است.
SMB over QUIC در Windows Server 2025 ترکیبی از پروتکل قدیمی و قدرتمند SMB با پروتکل مدرن QUIC است که امنیت، سرعت و قابلیت اطمینان ارتباطات شبکه را افزایش میدهد. این فناوری امکان اشتراکگذاری فایل امن بدون نیاز به VPN را فراهم کرده و با رمزنگاری پیشرفته، کاهش تأخیر و مدیریت بهتر ازدحام شبکه، تجربهای سریعتر و ایمنتر ارائه میدهد. بهبودهای امنیتی شامل TLS 1.3، ادغام با PKI و استفاده از AES برای رمزنگاری دادهها هستند. مدیران سیستم میتوانند با ابزارهایی مانند Group Policy و PowerShell این قابلیت را بهسادگی پیکربندی کنند.
این تمرین گامبهگام نحوهی پیکربندی و فعالسازی SMB over QUIC در Windows Server 2025 را توضیح میدهد. SMB over QUIC پروتکلی مدرن برای انتقال امن و سریع فایلهاست که امنیت، کاهش تأخیر و قابلیت اطمینان شبکه را افزایش میدهد. مراحل شامل آمادهسازی سرور، نصب نقشها و ویژگیهای لازم، تنظیم گواهیهای TLS، پیکربندی فایروال برای ترافیک QUIC، و تنظیم ویژگیهای اشتراک SMB است. در پایان، اعتبارسنجی با PowerShell و ابزارهای تشخیصی انجام میشود تا اطمینان حاصل شود که انتقال فایلها امن و کارآمد است. این تمرین مهارتهای عملی مدیران سیستم را در زمینهی پیادهسازی و مدیریت پروتکلهای انتقال امن تقویت میکند.
Windows Server 2025 با معرفی قابلیت Hotpatching و ادغام با Azure Arc امکان بهروزرسانی سرورها بدون نیاز به ریاستارت را فراهم میکند. این ویژگی باعث کاهش زمان توقف سرویسها، افزایش امنیت و بهبود کارایی زیرساختها میشود. Azure Arc مدیریت یکپارچهی سرورهای محلی، ابری و هیبریدی را ممکن میسازد و با سیاستهای امنیتی و نظارتی هماهنگ میشود. همچنین سازگاری گستردهی Windows Server 2025 با سختافزارها و نرمافزارهای قدیمی و جدید، اجرای Hotpatching را سادهتر کرده است. فرآیند شامل آمادهسازی سرور، اجرای Hotpatches، اعتبارسنجی پس از نصب، و استفاده از ابزارهای مانیتورینگ و گزارشگیری است. این رویکرد، مدیریت چرخه عمر سرور و امنیت پایدار را تضمین میکند.
Windows Server 2025 مجموعهای از ابزارها و روشها برای انتخاب سختافزار مناسب، پایش عملکرد و نگهداری سرور ارائه میدهد. شناخت اجزای سختافزاری مانند پردازنده، حافظه، دیسکها، کارت شبکه، کارت گرافیک، سیستمهای خنککننده و منبع تغذیه برای بهینهسازی عملکرد ضروری است. همچنین ابزارهای مانیتورینگ مانند Performance Monitor، Resource Monitor و Task Manager امکان پایش و تحلیل عملکرد را فراهم میکنند. ایجاد خط مبنا (Baseline) برای عملکرد سرور و استفاده از شمارندههای عملکرد (Performance Counters) به مدیران کمک میکند مشکلات را پیش از بروز تشخیص دهند و کارایی سیستم را بهبود بخشند. این فصل با تمرین عملی تحلیل لاگهای عملکرد و تنظیم هشدارها پایان مییابد.
Windows Server 2025 ابزارها و روشهای متنوعی برای مدیریت بهروزرسانیها، عیبیابی و حفظ تداوم کسبوکار ارائه میدهد. این فصل اهمیت بهروزرسانی سیستمعامل، درایورها و نرمافزارها را توضیح میدهد و روشهای عیبیابی سیستم با استفاده از Event Viewer و ابزارهای مدیریتی را بررسی میکند. همچنین استراتژیهای تداوم کسبوکار شامل بکاپ، بازیابی و برنامههای Disaster Recovery معرفی میشوند. استفاده از ابزارهایی مانند Windows Update، WSUS و Winget به مدیران کمک میکند تا سیستمها را ایمن و پایدار نگه دارند. در پایان، تمرین عملی کار با Event Viewer برای پایش و مدیریت لاگها ارائه میشود.
PowerShell طی شش سال نخست عمر خود و در سومین نسخه اصلی، شیوهی مدیریت محصولات مایکروسافت و حتی برخی محصولات غیرمایکروسافتی را متحول کرده است. این ابزار به مدیران سیستم امکان میدهد علاوه بر استفاده از رابط گرافیکی (GUI)، از کنسول خط فرمان تعاملی یا زبان اسکریپت ساده برای خودکارسازی وظایف استفاده کنند. کتابهای آموزشی PowerShell عمدتاً برای مدیران سیستم نوشته شدهاند، نه توسعهدهندگان، و هدف آنها آموزش تکنیکها و قابلیتهای اصلی PowerShell است که در هر محیطی کاربرد دارند. این ابزار بهعنوان یک «چکش» معرفی میشود که نحوهی استفادهی درست از آن را میآموزد، بدون آنکه وارد جزئیات محصولات خاص مانند Exchange یا Active Directory شود. افزونهها و ماژولها توسط تیمهای محصول ساخته میشوند و PowerShell هستهی اصلی را فراهم میکند. در نهایت، PowerShell به مدیران گزینههای متنوعی برای مدیریت کارآمدتر و خودکارسازی وظایف تکراری ارائه میدهد.
PowerShell از طریق میزبانها (Hosts) عمل میکند؛ رابطهایی که بین کاربر و موتور PowerShell قرار میگیرند. موتور PowerShell مجموعهای از کلاسهای .NET Framework است که در فایلهای DLL ذخیره شده و میزبانها تعیین میکنند دستورات چگونه اجرا و نمایش داده شوند. مایکروسافت دو میزبان اصلی ارائه میدهد: کنسول PowerShell و محیط اسکریپتنویسی یکپارچه (ISE). تفاوت بین نسخههای 32 بیتی و 64 بیتی بر سازگاری افزونهها تأثیر دارد و برخی وظایف نیازمند اجرای PowerShell با دسترسی Administrator هستند. همچنین قابلیت Transcript امکان ثبت کامل دستورات و خروجیها را برای ممیزی و عیبیابی فراهم میکند. شناخت میزبانها برای استفاده مؤثر از PowerShell در محیطهای مختلف ضروری است.
یکی از چالشهای اصلی در محیطهای خط فرمان، نبود قابلیت کشفپذیری است. PowerShell این محدودیت را با یک سیستم راهنمای قدرتمند برطرف میکند. تسلط بر سیستم راهنما برای موفقیت در PowerShell حیاتی است. دستورات اصلی شامل Get-Help، help و man هستند. از نسخه 3 به بعد، قابلیت Updatable Help معرفی شد که امکان دانلود و بهروزرسانی فایلهای راهنما را فراهم میکند. راهنما شامل موضوعات مفهومی (about files)، راهنمای ارائهدهندگان (Providers)، و توضیحات دقیق دستورات و پارامترهاست. همچنین، همه دستورات از پارامترهای مشترک مانند -Verbose و -WhatIf پشتیبانی میکنند. شناخت و استفاده مؤثر از این سیستم، مدیران را قادر میسازد وظایف را سریعتر و دقیقتر انجام دهند.
PowerShell با تأکید بر سازگاری، قابلیت کشفپذیری و توسعهپذیری، یکی از ابزارهای قدرتمند مدیریت سیستم در ویندوز است. درک مبانی نحوی آن شامل دستورات، پارامترها، نامهای مستعار (Aliases)، بلوکهای اسکریپت و ترفندهای مرتبط برای کارایی بیشتر ضروری است. این مقاله به معرفی انواع دستورات، نحوه استفاده از پارامترها، کاربرد نامهای مستعار، تکنیکهای ادامه خط، دستورات پرانتزی و بلوکهای اسکریپت میپردازد.
قدرت واقعی PowerShell در قابلیت توسعهپذیری آن نهفته است. فراتر از دستورات داخلی، مدیران میتوانند با بارگذاری PSSnapins و ماژولها قابلیتهای جدیدی برای مدیریت فناوریهای مختلف مانند Exchange، SQL Server، VMware و SharePoint اضافه کنند. در حالی که PSSnapins روش اولیه توسعه بودند، ماژولها که از نسخه 2 معرفی شدند، اکنون روش ترجیحی هستند و در نسخه 3 به بعد از قابلیت بارگذاری خودکار (autoloading) نیز پشتیبانی میکنند. مدیریت افزونهها شامل کشف، بارگذاری، بررسی دستورات اضافهشده و مدیریت تعارضهاست. شناخت این مکانیزمها برای مدیریت کارآمد سیستمها ضروری است.
