در این بخش، به دنیای برنامهنویسی، الگوریتمها، شبکه و زیرساختهای فناوری میپردازیم
Node.js مجموعهای غنی از گزینههای خط فرمان ارائه میدهد که به توسعهدهندگان اجازه میدهد رفتار زمان اجرا را پیکربندی کنند، دیباگینگ را فعال کنند، مجوزها را مدیریت کنند و نحوهٔ اجرای اسکریپتها را کنترل نمایند. این گزینهها برای استقرار امن و انعطافپذیر برنامهها حیاتی هستند.
ماژول node:crypto در Node.js مجموعهای از قابلیتهای رمزنگاری ارائه میدهد که شامل توابع هش، HMAC، رمزگذاری و رمزگشایی، امضا و تأیید امضا است. این ماژول بهعنوان یک رابط برای کتابخانهٔ OpenSSL عمل میکند و ابزارهای قدرتمندی برای امنیت دادهها در اختیار توسعهدهندگان قرار میدهد. کلیدواژهها
Node.js یک ابزار خطایابی ساده در خط فرمان ارائه میدهد که امکان توقف اجرای کد، بررسی متغیرها، و اجرای دستورات را فراهم میکند. این ابزار کاملترین دیباگر نیست، اما برای بررسی سریع و گامبهگام کد بسیار کاربردی است. همچنین میتوان از ادغام با V8 Inspector و Chrome DevTools برای خطایابی پیشرفتهتر استفاده کرد.
در Node.js برخی APIها به دلایل مختلف منسوخ (Deprecated) میشوند؛ از جمله ناامن بودن، وجود جایگزین بهتر، یا تغییرات شکسته در نسخههای آینده. این منسوخسازیها به چهار دسته تقسیم میشوند:
ماژول node:diagnostics_channel در Node.js یک API برای ایجاد کانالهای نامگذاریشده فراهم میکند تا دادههای تشخیصی بهصورت پیام گزارش شوند. این قابلیت به توسعهدهندگان اجازه میدهد جریان اجرای برنامه را ردیابی کرده و اطلاعاتی مانند شروع و پایان عملیات، خطاها، و دادههای مرتبط را بهصورت ساختاریافته منتشر کنند.
ماژول node:dns در Node.js قابلیتهای مربوط به نامگذاری (Name Resolution) را فراهم میکند. این ماژول به توسعهدهندگان اجازه میدهد آدرسهای IP مربوط به نامهای دامنه را پیدا کنند و درخواستهای DNS را اجرا نمایند. در حالی که تابع dns.lookup() از امکانات سیستمعامل برای نامگذاری استفاده میکند (و ممکن است ارتباط شبکهای واقعی برقرار نکند)، سایر توابع مانند dns.resolve4() یا dns.reverse() مستقیماً به سرورهای DNS متصل میشوند. همچنین کلاس dns.Resolver امکان ایجاد Resolverهای مستقل با تنظیمات سفارشی را فراهم میکند.
ماژول node:domain در Node.js ابزاری برای مدیریت خطاها در عملیاتهای ورودی/خروجی (IO) و گروهبندی آنهاست. این ماژول به توسعهدهندگان اجازه میدهد خطاهای رخداده در EventEmitterها یا Callbackها را بهجای خروج ناگهانی برنامه، در یک دامنهٔ مشخص مدیریت کنند. با وجود این، ماژول Domain منسوخ شده و استفاده از آن توصیه نمیشود؛ در آینده باید به راهکارهای جایگزین مهاجرت کرد.
متغیرهای محیطی مقادیری هستند که به محیط اجرای فرآیند Node.js مرتبطاند. این متغیرها برای پیکربندی رفتار برنامه، مدیریت مقادیر حساس (مانند کلیدها و رمزها)، و تعریف گزینههای زمان اجرا استفاده میشوند. Node.js APIهای داخلی برای تعامل با متغیرهای محیطی فراهم کرده و فایلهای .env نیز روشی رایج برای مدیریت آنها بهشکل ساختاریافته هستند.
Applications running in Node.js encounter different categories of errors: standard JavaScript errors, DOMExceptions, system errors, assertion errors, and user-defined errors. Node.js provides multiple mechanisms for propagating and handling these errors depending on whether the API is synchronous, asynchronous with callbacks, or asynchronous with Promises. Understanding these mechanisms is essential for building resilient applications.
بخش بزرگی از API اصلی Node.js بر پایهٔ معماری رویدادمحور و غیرهمزمان ساخته شده است. در این معماری، اشیائی به نام EventEmitter رویدادهایی را منتشر میکنند و توابعی به نام Listener به این رویدادها واکنش نشان میدهند. این الگو امکان مدیریت کارآمد عملیاتهای ورودی/خروجی و جریان دادهها را فراهم میکند.
ماژول node:fs در Node.js امکان تعامل با سیستم فایل را فراهم میکند. این ماژول بر اساس توابع استاندارد POSIX طراحی شده و سه شکل اصلی برای عملیاتها ارائه میدهد: Promise-based، Callback-based و Synchronous. هرکدام بسته به نیازهای عملکردی و معماری برنامه کاربرد خاص خود را دارند.
