لب عملی: پیکربندی HSRP برای IPv6

این لب عملی HSRP برای IPv6 را بین دو روتر پیکربندی می‌کند، و گزینه استفاده از یک آدرس مجازی link-local به‌طور خودکار تولیدشده به‌جای اختصاص دستی یکی را نشان می‌دهد، و تأیید می‌کند رفتار failover رفتار لب HSRP IPv4 پوشش‌داده‌شده پیش‌تر در این مجموعه را منعکس می‌کند.

HSRP برای IPv6آدرس مجازی Autoconfigافزونگی دروازه IPv6

~3 دقیقه مطالعه · آخرین به‌روزرسانی ۱ مهر ۱۴۰۵

هدف لب

پیکربندی HSRP برای IPv6 روی دو روتر با استفاده از گزینه autoconfig برای تولید خودکار یک آدرس مجازی link-local، تأیید اینکه نقش‌های Active و Standby به‌درستی شکل می‌گیرند، و تأیید رفتار failover وقتی روتر فعال شکست می‌خورد.

هدف لب (چرا مهم است)

HSRP برای IPv6 از همان منطق زیربنایی active/standby که HSRP برای IPv4 دارد، که پیش‌تر در این مجموعه بحث شد، پیروی می‌کند، اما یک راحتی منحصر به IPv6 ارائه می‌دهد: به‌جای نیازمندی مدیر برای انتخاب و پیکربندی یک آدرس IP مجازی، HSRPv6 می‌تواند به‌طور خودکار یکی را با استفاده از همان قرارداد آدرس MAC مجازی شناخته‌شده‌ای که خود IPv6 برای آدرس‌دهی link-local استفاده می‌کند استخراج کند.

توپولوژی لب

R1 (فعال مورد نظر) ---- Gi0/1 ---- Switch1
R2 (standby مورد نظر) ---- Gi0/1 ---- Switch1

R1: 2001:DB8:H:1::2/64
R2: 2001:DB8:H:1::3/64
PC: 2001:DB8:H:1::10/64

وظیفه ۱: پیکربندی آدرس‌دهی پایه IPv6

مسیریابی IPv6 را فعال کن و اینترفیس‌های هر دو روتر روی سگمنت مشترک را پیکربندی کن.

وظیفه ۲: پیکربندی HSRP برای IPv6 روی R1 با استفاده از Autoconfig

HSRP نسخه ۲ برای IPv6 را روی R1، با استفاده از کلیدواژه autoconfig به‌جای مشخص‌کردن دستی یک آدرس مجازی، با یک اولویت بالاتر، پیکربندی کن.

وظیفه ۳: پیکربندی HSRP برای IPv6 روی R2

گروه HSRP منطبق را روی R2 با اولویت پیش‌فرض پیکربندی کن.

وظیفه ۴: تأیید آدرس مجازی خودتولیدشده و نقش‌ها

تأیید کن هر دو روتر روی آدرس مجازی به‌طور خودکار تولیدشده توافق دارند، و اینکه R1 Active است با R2 به‌عنوان Standby.

وظیفه ۵: شبیه‌سازی یک شکست و تأیید Failover

اینترفیس R1 را خاموش کن و تأیید کن R2 Active می‌شود.

راه‌حل و تأیید

R1(config)# ipv6 unicast-routing
R1(config)# interface gigabitethernet0/1
R1(config-if)# ipv6 address 2001:DB8:H:1::2/64
R1(config-if)# no shutdown

R2(config)# ipv6 unicast-routing
R2(config)# interface gigabitethernet0/1
R2(config-if)# ipv6 address 2001:DB8:H:1::3/64
R2(config-if)# no shutdown

R1(config)# interface gigabitethernet0/1
R1(config-if)# standby version 2
R1(config-if)# standby 1 ipv6 autoconfig
R1(config-if)# standby 1 priority 150
R1(config-if)# standby 1 preempt

-- "autoconfig" به HSRP می‌گوید آدرس IPv6 مجازی
-- را به‌طور خودکار استخراج کند، به‌جای اینکه
-- مدیر دستی یکی را مشخص کند آن‌طور که با HSRP
-- IPv4 نیاز بود

R2(config)# interface gigabitethernet0/1
R2(config-if)# standby version 2
R2(config-if)# standby 1 ipv6 autoconfig

R1# show standby ipv6 brief

Interface  Grp  Pri P State   Active   Standby   Virtual IP
Gi0/1      1    150 P Active  local    FE80::3   FE80::5:73FF:FEA0:1

R2# show standby ipv6 brief

Interface  Grp  Pri P State     Active     Standby  Virtual IP
Gi0/1      1    100   Standby   FE80::2    local    FE80::5:73FF:FEA0:1

-- هر دو روتر به‌طور مستقل آدرس مجازی link-local
-- یکسانی را استخراج کردند و روی آن توافق دارند،
-- بدون اینکه هرگز هیچ مدیری آن را دستی تایپ کند

R1(config)# interface gigabitethernet0/1
R1(config-if)# shutdown

R2# show standby ipv6 brief

Interface  Grp  Pri P State   Active   Standby  Virtual IP
Gi0/1      1    100   Active  local    unknown  FE80::5:73FF:FEA0:1
-- R2 به‌طور خودکار Active شد

نکته کلیدی

گزینه autoconfig در HSRPv6 از همان مفهوم آدرس MAC مجازی که زیربنای خودپیکربندی آدرس خود IPv6 است، که پیش‌تر در این مجموعه درباره SLAAC بحث شد، بهره می‌برد — هر دو روتر به‌طور قطعی آدرس مجازی یکسانی را از آدرس MAC مجازی شناخته‌شده HSRP بدون هیچ هماهنگی‌ای فراتر از پیکربندی همان شماره گروه استخراج می‌کنند، و نیاز مدیر به برنامه‌ریزی و اختصاص دستی یک آدرس مجازی خاص آن‌طور که با HSRP IPv4 مورد نیاز بود را حذف می‌کند.

نوشته و پژوهش‌شده توسط دکتر شاهین صیامی

مقالات مرتبط

لب عملی: پیکربندی Multiple Spanning Tree (MST)

این لب عملی MST را در سراسر دو سوئیچ با پارامترهای ناحیه منطبق پیکربندی می‌کند، چند VLAN را به یک نمونه spanning-tree واحد نگاشت می‌کند به‌جای اجرای یک نمونه جداگانه به‌ازای هر VLAN آن‌طور که PVST+ انجام می‌دهد، و کاهش حاصل در تعداد محاسبات مستقل spanning-tree را تأیید می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی Voice VLAN

این لب عملی یک voice VLAN را روی یک پورت سوئیچ access پیکربندی می‌کند، و اجازه می‌دهد یک تلفن IP و یک PC متصل از میان آن یک پورت فیزیکی واحد را به اشتراک بگذارند در حالی که روی VLAN های جداگانه باقی می‌مانند، با ترافیک تلفن که به‌طور خودکار تگ‌گذاری می‌شود و ترافیک PC که بدون‌تگ می‌ماند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی Weighting در GLBP برای کنترل تعادل بار

این لب عملی weighting در GLBP مرتبط با ردیابی اینترفیس را پیکربندی می‌کند، و اجازه می‌دهد نسبت کلاینت‌هایی که هر فورواردر خدمت می‌کند به‌طور خودکار بر اساس سلامت خود روتر تغییر کند به‌جای همیشه تقسیم‌کردن بار به‌طور مساوی، و پیکربندی پایه GLBP پوشش‌داده‌شده پیش‌تر در این مجموعه را ظریف‌تر می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی SVI Autostate Exclude

این لب عملی SVI autostate exclude را روی یک پورت نظارتی درون یک VLAN پیکربندی می‌کند، و از پایین‌آوردن نادرست SVI برای کل VLAN‌ای که همچنان سایر پورت‌های عضو فعال دارد توسط آن یک پورت غیرفعال جلوگیری می‌کند.

ادامه

لب عملی: پیکربندی Private VLAN (PVLAN)

این لب عملی یک ساختار کامل Private VLAN با یک VLAN اصلی و هر دو VLAN ثانویه isolated و community را پیکربندی می‌کند، و ایزوله‌سازی دقیق لایه ۲ درون یک زیرشبکه IP واحد فراتر از آنچه ویژگی ساده پورت-protected از یک لب قبلی می‌تواند به دست آورد را نشان می‌دهد.

ادامه

لب عملی: پیکربندی لیست‌های کنترل دسترسی VLAN (VACL)

این لب عملی یک VLAN Access Control List با استفاده از یک VLAN access-map برای فیلترکردن ترافیک درون یک VLAN واحد در لایه ۲ پیکربندی می‌کند، چیزی که یک ACL اعمال‌شده-توسط-روتر استاندارد نمی‌تواند به دست آورد چون ترافیک هرگز VLAN را ترک نمی‌کند تا به یک اینترفیس مسیریابی‌شده برسد.

ادامه