در این بخش، به دنیای برنامه‌نویسی، الگوریتم‌ها، شبکه و زیرساخت‌های فناوری می‌پردازیم
این لب عملی خلاصه‌سازی مسیر BGP را با استفاده از دستور aggregate-address پیکربندی می‌کند، و یک مسیر خلاصه‌شده واحد برای چند زیرشبکه خاص تبلیغ می‌کند در حالی که گزینه‌های رفتاری فقط-خلاصه و خلاصه-به‌علاوه-خاص‌ها را مقایسه می‌کند.
این لب عملی یک جلسه eBGP بین دو آدرس loopback که نیازمند چند گام روتر است را با استفاده از ebgp-multihop برای برقراری آن پیکربندی می‌کند، سپس احراز هویت MD5 برای امن‌کردن جلسه حاصل اضافه می‌کند.
این لب عملی جلسات BFD را بین دو روتر پیکربندی می‌کند و BFD را به یک فرآیند OSPF از‌قبل-در-حال-اجرا پیوند می‌دهد، و زمان تشخیص شکست را در مقایسه با تکیه صرف بر مکانیزم تایمر hello/dead خود OSPF از پیش‌تر در این مجموعه به‌طور چشمگیری کاهش می‌دهد.
این لب عملی یک عملیات IP SLA را برای اندازه‌گیری فعال زمان رفت-و-برگشت و jitter به یک مقصد دوردست پیکربندی می‌کند، آن را برای اجرای پیوسته زمان‌بندی می‌کند، و آمار عملکرد جمع‌آوری‌شده را بررسی می‌کند.
این لب عملی یک Cisco IOS Zone-Based Firewall را بین یک ناحیه inside و outside پیکربندی می‌کند، یک سیاست امنیتی که ترافیک آغازشده-از-خروجی را مجاز می‌کند در حالی که اتصالات ورودی درخواست‌نشده را مسدود می‌کند تعریف می‌کند، و تأیید می‌کند ترافیک بازگشتی حالت‌مند به‌طور خودکار مدیریت می‌شود.
این لب عملی 802.1X را روی یک پورت سوئیچ که نیازمند احراز هویت مبتنی‌بر-RADIUS پیش از اعطای دسترسی شبکه است پیکربندی می‌کند، و تأیید می‌کند یک دستگاه احراز‌هویت‌نشده مسدود می‌شود در حالی که یک دستگاه به‌درستی احراز‌هویت‌شده دسترسی به VLAN اختصاص‌یافته دریافت می‌کند.
این لب عملی MAC Authentication Bypass را به‌عنوان یک روش احراز هویت پشتیبان روی یک پورت فعال‌شده-802.1X پیکربندی می‌کند، و اجازه می‌دهد یک دستگاه ناتوان از 802.1X (مانند یک پرینتر) همچنان بر اساس آدرس MACاش پس از تایم‌اوت تبادل 802.1X دسترسی شبکه دریافت کند.
این لب عملی توپولوژی DMVPN تک-هاب پایه از یک لب قبلی را به دو spoke گسترش می‌دهد، و تنظیمات فاز ۳ که اجازه می‌دهد تونل‌های spoke-به-spoke مستقیم به‌طور پویا شکل بگیرند به‌جای مجبورکردن هر ترافیک بین-spoke از میان hub را پیکربندی می‌کند.
این لب عملی توپولوژی DMVPN فاز ۳ از لب قبلی را با یک hub دوم گسترش می‌دهد، هر spoke را طوری پیکربندی می‌کند که هم‌زمان با هر دو hub ثبت شود، و failover خودکار وقتی hub اصلی غیرقابل‌دسترسی می‌شود را تأیید می‌کند.
این لب عملی یک applet EEM را پیکربندی می‌کند که به‌طور خودکار flapکردن یک اینترفیس را تشخیص می‌دهد و یک عمل تصحیحی اجرا می‌کند، و نشان می‌دهد خود IOS چگونه می‌تواند بدون نرم‌افزار نظارتی خارجی یا مداخله دستی به رویدادهای خاص پاسخ دهد.
این لب عملی NETCONF را روی یک روتر فعال می‌کند و آن را از یک ایستگاه مدیریتی برای بازیابی پیکربندی اینترفیس به‌عنوان داده XML ساختاریافته استفاده می‌کند، و رویکرد برنامه‌نویسی مبتنی‌بر-مدل که مکمل مدیریت سنتی مبتنی‌بر-CLI است را نشان می‌دهد.
این لب عملی RESTCONF را روی یک روتر فعال می‌کند و با استفاده از روش‌های استاندارد HTTP (GET، PATCH) برای خواندن و تغییر پیکربندی اینترفیس با آن تعامل می‌کند، و رویکرد آشنای مبتنی‌بر-REST آن را با جلسه NETCONF مبتنی‌بر-SSH پوشش‌داده‌شده در لب قبلی مقایسه می‌کند.
